Categorie: Stimulering STEM

Coding Indonesia

Reageer »
~Maker movementcodingDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatielerarenStimulering STEM

DSC07733 Het is codeweek en er gebeurt veel in Nederland, maar daar niet alleen.

Een zaterdagochtend in Zuid-Jakarta, een groep van 15 kinderen in de leeftijd van 9 -12 jaar werkt geconcentreerd aan een opdracht in Scratch. Het is een klasje van de pioniers in programmeren op school in Indonesië.  Coding tutor die ochtend is Hauliza Riudhayanti (25), student van Gunadharma University in Zuid-Jakarta. Drijvende kracht achter Coding Indonesia is Kurie Suditomo, een enthousiaste tengere jonge vrouw en moeder van twee zonen. Kurie komt niet uit het onderwijs en geeft aan zelf weinig van programmeren te weten maar zij ziet vooral het belang voor haar kinderen en voor de ontwikkeling van Indonesië.
Het huidige ICT-onderwijs in Indonesië  behelst weinig meer dan werken met Microsoft-office producten als Excel, Word etc. dat vindt Kurie veel te beperkt. Er moet meer gebeuren. Indonesië telt 240 miljoen inwoners waarvan meer dan de helft jonger is dan 30 jaar.  Het is niet voor niets dat Joko Widodo, de nieuwe president van Indonesië onderwijs als een speerpunt van zijn beleid heeft genomen., naast anti-corruptie (eufemistisch aangeduid als transparantie) en gezondheidszorg. Kurie was na haar studie in de VS met een Fullbright-beurs jarenlang journaliste bij het gezaghebbende, onafhankelijke weekblad Tempo (verboden tijdens het Soeharto-regime). Ze maakte later deel uit van het campagneteam van de onafhankelijke presidentskandidaat Boediono. Ze was ook adviseur van Boediono toen hij vice-president was van 2009 – 2014 onder president Yudhoyono.

Naast coding ook een maker movement
Nadat ik een deel van de ochtend de workshop heb gevolgd, praten we na over Scratch en de didactische roots die het heeft in het werk van mensen als Seymour Papert en de ontwikkelaar van Scratch Mitchel Resnick. Aanleiding voor mijn bezoek was de geslaagde Scratch-conferentie afgelopen zomer in Amsterdam zie https://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Door mijn regelmatige familiebezoeken aan de schitterende archipel (dit jaar twee maal) voel ik mij steeds meer betrokken bij Indonesië in het algemeen en het onderwijs in het bijzonder.
Onderwijs en ICT vormen de sleutel tot de verdere ontwikkeling van dit grote magnifieke land dat zoveel meer is dan Bali.  Zo gaf ik op verzoek enkele dagen na mijn bezoek aan Coding Indonesia in Kemang een workshop didactische achtergronden van Scratch voor een groep van jonge docenten en studenten informatica. We spraken over programmeren en de filosofie achter Scratch, van Vygotski  en Piaget tot Papert en Resnick.
Goed onderwijs vinden is problematisch in Indonesië. Er is een groot tekort aan gekwalificeerde docenten en veel docenten kiezen vaak voor een privéschool. Dat kun je ze nauwelijks verwijten. De salarissen in staatsscholen zijn bijzonder laag en de klassen groot. Iboy Imanzah introduceerde tijdens mijn workshop de term pedagogische filantropie toen hij het had over de Indonesische leraren. Vandaar dat veel docenten die Coding Indonesia workshops geven voor de kinderen van de groeiende middenklasse dat doen naast hun gewone baan. Iboy is de maker movement pionier in Indonesië hij is founder van Makedonia, the makers’ community, de Indonesische maker movement. Hij  neemt deel aan het Indiase Design for Peace-initiatief van Kiran Bir Sethi, zij was een van de genomineerden voor de global teacher award.

Het is moeilijk om aan goede programmeurs te komen in Indonesië, zo stelt Remko Wijngarten, een succesvol ICT-ondernemer in Jakarta en ooit oprichter van Taxidirect. Remko haalt zijn programmeurs vooral uit India en Vietnam.  De opleidingen in Indonesië zijn duur en het Indiase opleidingsmodel werkt niet. In dit model leiden ICT-bedrijven talentvolle studenten op binnen het bedrijf. Men krijgt tijdens een driejarige opleiding ook een salaris, maar tekent er wel voor om een aantal jaren bij het bedrijf te blijven werken. Gaat men eerder weg dan staan daar stevige boetes tegenover. In Indonesië lukt dat niet omdat bij vroegtijdig vertrek er niemand is die de regels handhaaft. Men vertrekt en het opleidingsbedrijf heeft het nakijken.
Ik weet zeker dat de vlam van Coding Indonesia zich snel verspreidt zeker nu de Indonesische regering (in navolging van o.a. Vietnam) studiebeurzen beschikbaar heeft gesteld voor goede studenten. Kurie zou graag een paar van haar studententutors in Nederland willen laten studeren. Suggesties zijn welkom.

 

Kurie Suditomo

Kurie Suditomo

 

 

 

 

WHY SCRATCH IS BECOMING A SUCCES

Reageer »
~Maker movementbeleidbesturenblended learningcodingDidactiekfilosofiegeschiedenis Ict en onderwijsICTImplementatieInformaticaInnovatieOverheidroboticaStimulering STEM

scratchtekening
Lessons from Logo
There is much to be said for the Scratch programming language or one of the dialects such as Scatchjr, Sniff or Snaas becoming the standard coding language for education. What makes a language suitable for education? The simplest answer is: simplicity of use. But that is not enough. You should be able to see results quickly, sound and image (video or graphics) can be added, but there is more. During the opening night of the successful Scratch2015 conference in August 2015 in Amsterdam (nearly 300 participants from over 25 countries), there was a very interesting lecture by the guest of honour Cynthia Solomon on the prehistory of Logo.
Why now focus on Logo? If you want to know something of the Scratch backgrounds you arrive at Logo. The principles (‘philosophy’) and the objectives of Scratch are essentially those of Logo. When I was in 1986 in Cambridge (Mass.) visiting Logo developer Seymour Papert in the new MIT Medialab, I had mistakenly thought that they were still in the pioneering stage. The opposite is true. Cynthia Solomon was with Seymour Papert since the late 60s and 70s trying to develop on the basis of developing psychological principles of Piaget education using ICT for children. For the interview (in Dutch) with Papert see. https://www.learningfocus.nl/2014/02/25/1986-interview-met-seymour-papert-mindstorms/.
Solomon wrote together with Papert in 1971 a still interesting article titled Twenty Things To Do With A Computer. It was then when they introduced the first version of Logo. Compared with Scratch Logo it was not such a simple language.
Solomon discussed the concepts of constructivism vs. constructionism and took a moment out to the maker movement:
1. constructionism is makings things to make sense
2. constructivism is making sense without doing things
3. maker movement is making things without attention to making sense
Cynthia went a little too simplistic and that was not appreciated by the people from the maker movement who were in the audience. But there was some truth in. In maker education workshops it is not always sufficiently clear what the learning objectives are or what the link is with curriculum.
Solomon had wit her beautiful photos and video footage. We saw a young hippie-like figure with long hair and beard who gave explanations of demonstrations. That hippie was Seymour Papert years before he wrote his famous Mindstorms, Children, Computers and Powerful Ideas (1980).
The core of Papert’s ideas is that not the computer should be ‘in command’ but the students and therefor he developed his famous ‘turtle’ language Logo, using a ‘virtual’ and later  a ‘physical’ (toy) turtle that you  could program. How powerful Papert’s ideas are still is proven by the rise of Scratch.
The technological possibilities were 30 years ago compared to now very limited. Schools in USA used Atari’s and the first Apple computers. A graphical interface did not exist. Because of the addition of audio and video and many other features Scratch now becomes a beautiful example of the idea that it is not about learning to code but coding to learn (to use the words of keynote speaker Mitchel Resnick).
Mitch Resnick, which I met him in 1986 when he was still a MIT PhD. , agrees that the basic principles have not changed. He told me, laughing at Scratch2015 that people sometimes say, “Hey man what you claim said Seymour Papert already in the 80s.” Mitch agrees and finds that just great, it proves the power of the Logo / Scratch approach.
The Netherlands also experienced in the 80s and 90s, a small but lively Logo community. We had the LOGO Center in Nijmegen, the Netherlands. And yet LOGO never spread really wide. In the project Informatics of the SLO (National Institute for Curriculum Development), where I was part of the development group, there were two colleagues who were LOGO enthusiasts: Paul Jansen and Ries Kock.
But the government opted for fairly generic computer science goals and SLO-developed learning materials. They also chose the MS-DOS standard. Thereby Learning’s focus shifted from Learning to Use Using to Learn.
Why Logo was not broadly implemented
I do not intend to describe the history of Logo, how interesting it is, but try briefly to explain why Logo never really caught on in the (Dutch) education and why I think this will be different with Scratch. But first, why not then?
1. In the 80s the emphasis was on learning to use. There were only command-driven operating systems. The more DOS commands you knew by heart the better. Later in 1984 the Apple Macintosh was introduced.

2. Learning to use applications such as word processing, databases, spread sheets, and possibly programming in Basic predominated. The necessary hardware knowledge was part of the new Information Science curriculum.
3. Training of teachers in the secondary education (elementary was later join) was time consuming and only for three teachers per school accessible, content was difficult. The idea was that they would share there knowledge with colleagues but that didn’t happen often and moreover many teachers changed job and went to industry.

4. There was no World Wide Web to share material. Schools were only in the late ‘90s for the first time connected. Internet is now available in every school.
5. Each PC or laptop or tablet has now a multimedia Internet connection
6. The teaching was highly focused instruction
7. There was hardly a relation with the existing curriculum
8. There was no community

9. Computing science was not a mandatory subject.
Why is this the moment for Coding?
In the 80s and 90s, the focus was on working with computerized databases (databases) and application software. A major goal was the development of knowledge on automation of data and processes.
With the rise of internet early 90s and especially the World Wide Web with hyperlinks (1994), information retrieval became increasingly important.
– Our present time is characterized by its attention to the development of creative applications. Facebook, LinkedIn, Twitter etc. are all creative and highly successful examples of creative ideas who combine coding and internet. All kind of (educational) smartphones apps are developed. We have now days tools that lets kids create their own apps. To summarise we see that coding is becoming less something for nerds/ Learning to code is coding to create. It is cool.
– The role of the traditional linear curriculum is reduced. If we now look at Scratch, we see alongside the similarities in educational psychology and educational vision but there are also some clear differences with Logo. Scratch has an active community that shares material, scenarios, and ideas, etc. That was the case not in the Logo-years. Internet and social media enable this. The Logo adepts were often united in little esoteric groups and they sometimes behaved like members of a cult. Scratch users are now days much more pragmatic and say a bit of instruction is OK.
– We now see active forums where questions can be posted and one get almost instant answers. Developments in Dutch primary school and the new curriculum proposals for computer science in secondary education there is more  room for coding and Scratch in the curriculum. The present education secretary Sander Dekker (40 years) seems to have an open toward ICT and innovation.
– Scratch (unlike Logo) is free. It is easy to access and runs on many platforms. In particular, the community building makes Scratch increasingly helps to Scratch to become a de facto standard. It was developed by a prestigious institute (MIT Media Lab). It is also well maintained and it is open source. Scratch2015 organizer Joek Montfort can be satisfied. I think Scratch going to make it.

 

Ziet Volkskrant niets in programmeren op school?

Reageer »
beleidbesturenblended learningcodingDidactieke-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaLeerplanontwikkelingroboticaStimulering STEM

 

Waarom ontbreken de ingezonden brieven voor programmeren/informatica?

Een week geleden schreef Aleid Truijens een kritische column over computers op school. Twee stellingen domineerden: laat men eerst maar eens bewijzen dat het ICT op school werkt en programmeren op school is onzin.  In een ingezonden brief (zie hieronder) gaf ik aan dat er voldoende wetenschappelijk onderzoek is waarin wordt aangetoond dat ICT onder bepaalde voorwaarden een zeer gunstig leereffect heeft. Verder gaf ik aan wat volgens velen het belang is van programmeren/informatica in het voortgezet onderwijs. Dat mij brief niet werd gepubliceerd vind ik geen enkel punt. In een keurige Volkskrantreactie werd mij dit medegedeeld. Ik verwachtte daarom wel andere reacties positief en negatief. Helaas geen enkele pro-programmeerbrief was er za 2/5 te vinden.Ik maak me sterk dat er naast die van mij geen pro-coding /informatica reacties waren. Een brief contra programmeren heb ik kunnen ontwaren. Een systeemanalist/programmeur gaf aan dat hij voor zijn werk erg veel had gehad aan Latijn en Grieks voor zijn werk. Moeten we nu  Latijn en Grieks verplicht te stellen op het havo/vwo, zoals in het gymnasium voordat de hbs bestond. We hebben het dan over de eerste helft van de 19e eeuw toen Nederland sterk achterliep bij de industriële revolutie. (meer…)

Over de roots van maker education en coding

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenLezingenmultimediaroboticaStimulering STEM
Sylvia Martinez met A.van der Meij en andere fans

Sylvia Martinez omringd door Per-Ivar Kloen en Arjan van der Meij


Mensen die weten waar ze waren toen ze hoorden dat Kennedy was vermoord, of later John Lennon, kunnen zich vaak ook nog herinneren wanneer ze voor het eerst achter een toetsenboord van een PC zaten. De kinderen van nu zullen zich dit waarschijnlijk later niet meer herinneren. Net zomin als wij niet meer precies weten wanneer we voor het eerst een verhaaltje schreven of een boek lazen.
Momenteel werk ik aan een boek dat is geschreven uit enthousiasme en herkenning.
Eerst het enthousiasme. We zien momenteel een aantal interessante ontwikkelingen binnen het onderwijs. Van basis- tot voortgezet onderwijs staat er een nieuwe generatie leraren “voor de klas”. Ze zijn opgegroeid met computers of beter informatie- en communicatietechnologie (ICT). (meer…)

Na investeren in voorsprong, nu inhalen van achterstand

2 reacties
~Maker movementbeleidbesturencodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenonderzoekOverheidProfessionaliseringProjectmanagementroboticaStimulering STEM

 

“Wij streven ernaar dat over vijf tot tien jaar alle leerlingen voor hun toekomstig beroep, voor het deelnemen aan het maatschappelijk leven en hun persoonlijke ontplooiing worden onderwezen in en met de mogelijkheden van de computer.”  Zo lezen we op p.6 van het Informatica Stimuleringsplan (INSP) in 1984. Met dank aan Joke Voogd voor deze verwijzing in haar oratie  aan de UvA op 21/11/2014.  Toch waren er jaren van trots. Na Engeland en Schotland behoorden we begin jaren ’90 tot de Europese voorhoede. Dat is al lang niet meer zo. (meer…)

Bespreking: Invent to Learn

Reageer »
~Maker movementcodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieroboticaStimulering STEM
Een jongetje aan de slag in het Fablab van de Waag

Een boek waar je niet om heen kunt

Herinneringen kwamen boven het lezen van het inspirerende en goed geschreven Invent To Learn. Making, Tinkering and Engineering in the Classroom (ITL) van Sylvia Libow Martinez en Gary Stager. Zonder twijfel een van de mooiste edtech-boeken van de laatste 20 jaar. Het geeft een helder overzicht van moderne onderwijsopvattingen die een lange voorgeschiedenis kennen. Daarover direct meer.
Probeer eens na te gaan wat ooit jezelf gemaakt hebt en wat je ervan hebt geleerd? Een persoonlijk voorbeeld. Toen ik in de tweede klas van de middelbare school zat, raakte ik bevriend met Gerard. Wij deelden onze hobby: de fotografie. We begonnen zelf onze films te ontwikkelen en bouwden onze eigen kisten voor het maken van contactafdrukken van onze negatieven. Dat deed ik thuis in het donker, in een gangkast. Analoge fotografie is prachtig, maar wel kostbaar. Voor uitleg zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Contactafdruk .
Later kwam daar onder meer een vergrotingskoker bij voor het maken van vergrotingen.  Nog steeds weet ik alles van de (logaritmische) relatie tussen diafragma’s en sluitertijden, DIN en ASA, ontwikkelaars, fixeren, lenzen en glanspersen. Het nu bijna versleten Prisma-handboek fotografie van Peter Charpentier kenden we zowat uit ons hoofd. We leerden de beginselen van de optica en fotografie door te doen, te experimenteren en te lezen.
Het eerste hoofdstuk  ITL getiteld de  ‘Incomplete history of making’ is compact (‘Insanely brief’) maar zeer de moeite waard.  Van Rousseau via o.a. Dewey, Montessori en Piaget naar Seymour Papert (spreek uit zoals in sgt.Pepper lonely hearts club band) en dat in bijna 20 pagina’s, chapeau. Papert wordt gezien als de godfather van de makermovement en ITL maakt duidelijk waarom. (meer…)

De Maker Movement

Reageer »
beleidcodingDidactiekICTInnovatieLeerplanontwikkelingStimulering STEM

overzichtssheetmakingmovjongetjeArjan van der Meij is genomineerd voor TEDex Amsterdam. Hij verdient ons aller steun bij zijn presentatie in de Amsterdamse stadsschouwburg op 28  november. Waarom? Recentelijk bezocht ik in de Amsterdamse Waag de lezing van Sylvia Martinez, boegbeeld van de maker-movement en auteur  van Invent to learn, Making, Tinkering and Engineering in the Classroom. Er ligt veel in het verschiet en het momentum voor verandering is aanwezig. Dat is geweldig.  De maker movement biedt veel interessante aanknopingspunten.  Nu de Haagse politiek de Maker movement ook heeft omarmd een korte samenvatting van de m.i. belangrijkste elementen.

Je kunt de maker movement zien als een voortzetting van een onderwijsontwikkeling die terug gaat tot Montessori en eerder, maar dan met eigentijdse middelen.
De  redenen waarom ik de MM koester en belangrijk vind:

  1. MM past in een onderwijs-pedagogische traditie die loopt van Pestalozzi, Fröbel, Montessori, Piaget en Papert  tot heden, maar nu met eigentijdse middelen;
  2. MM is grass-roots beweging, dus van onderop. wat het enthousiasme en de slagingskans alleen maar groter maakt;
  3. De beweging past in de ontwikkeling van Learning to use (jaren ’80 –’90) naar Using to learn (jaren ’90 en heden)  en Learning to create (vanaf 2000);
  4. MM biedt voor leerlingen authentieke en betekenisvolle contexten;
  5. MM stimuleert het denken, de creativiteit, de ontwikkeling van problem solving skills, ontwikkelingsgericht leren, biedt mogelijkheden tot vakkenintegratie, samenwerken (21th century skills);
  6. MM kan leiden tot gewenste curriculum vernieuwing en stimuleert ‘deep learning’.

Er ligt een grote uitdaging voor de leerplanontwikkelaars van informatica / computing om de MM een gerechtvaardigde plaats in het curriculum te geven, zodat het gedachtegoed van Seymour Papert werkelijk wortel schiet. Nu eens geen poldercurriculum, met een beetje van alles, maar echt keuzes. Het is er nu de tijd voor.

interview papert 1986

interview papert 1986

Coding is back

2 reacties
beleidcodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieLeerplanontwikkelingroboticaStimulering STEM

 

Joek van Montfoort (Coderdojo's en Scratch)

Joek van Montfort (Coderdojo’s en Scratch)

 

Van Codekinderen tot Coderdojo, robotica en 3D-printing

In de vroege dagen van de computer op school , we spreken dan over de jaren ’80, was leren programmeren in Basic een discussiepunt.  Deze week was ik voor mijn boek over de geschiedenis van onderwijs en ICT in Nederland (‘Eating an Elephant’) op bezoek bij Cor Nagtegaal, toenmalig manager bij het NIVO-project (gestart in ’84). Hij was o.a. verantwoordelijk voor de nascholing. De toen gebruikte NIVO-basiscursus Informatiekunde besteedde  ook aandacht aan algoritmiseren en programmeren. (meer…)

o.a FABklas wint Verversaward 2014

Reageer »
codingDidactiekICTInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenmultimediaStimulering STEM

ververs3 beste

Het was niet makkelijk voor de jury om te kiezen tussen de drie genomineerden voor de Ververs Award 2014 voor innovatieve onderwijspraktijk. Pieter Snel (Tiener College), Heleen Terwijn (IMC-weekendschool) en Arjan van der Meij bleken alle drie Award-waardig, al waren hun inzendingen erg verschillend van aard. Van breed, zoals bij het Tiener College waarbij leerlingen een persoonlijk leerplan ontwikkelen samen met hun docent/coach, tot smal zoals het werk van Arjan van der Meij met een heel SMART voorbeeld. Op zijn school, de  Populier in Den Haag, startte hij zijn FABklas waarbij het gaat om ‘maakonderwijs’, iets dat op onze (VO) scholen nagenoeg verdwenen is. En dan was er ook Heleen Terwijn (IMC-weekendschool) waar kinderen. vaak uit achterstandsituaties, worden gemotiveerd en kennismaken met een beroepenwereld (via gastdocenten) die ze zelf meestal niet kennen. (meer…)