Categorie: Overheid

Scratch en Maker education: Beren op de weg?

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingCommunicatieDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelingmultimediaOverheid

 

Joek van Montfort op de Megadojo in het Ziggodome

Joek van Montfort op de Megadojo in het Ziggodome

Afgelopen twee weken waren er in Amsterdam twee interessante bijeenkomsten rond respectievelijk Maker education (in de Balie) en Scratch (Megadojo in het Ziggodome). De zaal bij de Maker-Education bijeenkomst was bijna geheel gevuld met publiek uit heel Nederland (van Groningen tot de Brabantse Kempen).  Er waren interessante presentaties waarbij Rolf Hut de show stal.   Het was een heerlijk en echt inspirerend verhaal van de auteur van de Maakbare wereld. Hut is werkzaam op de TU Delft als (technisch) natuurkundige. Deze man moet een eigen tv-programma krijgen. Ik heb genoten van de gedreven presentatie van Astrid Poot ontwikkelaar van de Klooikoffers.
Uit de ontwapende presentaties van PO-docente Yvon Boger van het basisschool Het Palet in de Brabantse Kempen bleek weer eens dat je geen hardcore Bèta hoeft te zijn om goed met Makered bezig te zijn.  Belangrijk omdat de school van Astrid veel  juffen kent (althans zo lijkt op hun website) en we zien dat handvaardigheid richting Maker ed verschuift.
Jammer alleen dat er telkens bij de Baliebijeenkomsten zo weinig tijd/ruimte is voor deelname van het publiek. Op het einde van de bijeenkomst werd bekendgemaakt dat er nu makered-vouchers beschikbaar zijn. Leuk dat dit idee, dat ik bij de bekendmaking van het Codepact eerder ook heb geventileerd en dat nu bij de Makered’s praktijk wordt. De vouchers zijn tussen de € 250-500 Euro waard.  Dat is goed nieuws.  Helaas is er slechts € 25000,- beschikbaar is. Nu ja een beginnetje zou je kunnen zeggen. Gevaar is dat hiermee nieuwe initiatieven worden afgekocht. “Kijk is wat we allemaal al doen” ik hoor het Sander zeggen. Maar welke andere initiatieven? Er is geen Bussemaker/Dekker-beleid in dezen. (meer…)

Argumenten tegen de hbs zien we nu weer terug bij de coding-discussie

2 reacties
beleidcodingCommunicatieDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaInnovatienatuurkundeOverheid

 

Aleid Truijens waardeer ik zeer als biografe van de schrijver Hotz en als columniste van soms zeer rake onderwijscolumns.  Maar als het om ICT gaat geeft zij blijk van een schokkend gebrek aan kennis dat zij paart aan een grote mate van stelligheid. Dat zien we ook deze week.  Recent was ik op een bijeenkomst van het  European Schoolnet waar naar aanleiding van een Europees onderzoek weer eens bleek dat ons voorgezet onderwijs wat betreft coding behoort tot de achterhoede in Europa behoort. Dat zal grote gevolgen hebben ondanks het komende bezoek van Mark Rutte aan Siliconvalley en het rapport Onderwijs2032.  De argumenten van Truijens komen mij bekend voor. Het zijn de argumenten die ook werden gebruikt toen de hbs in de 19 eeuw naast het gymnasium werd opgericht.  De hbs de school van onze grote natuurkundigen  en Nobelpriswinaars als o.a. Lorentz en Zeeman . (meer…)

De Contouren van Onderwijs 2032?

6 reacties
beleidbesturenICTInnovatieLeerplanontwikkelingmultimediaOverheid

Wie de voorstellen uit Ons onderwijs 2032 krijgt soms een déjà vue gevoel.  Veel voorstellen kan men, in andere bewoordingen, ook terugvinden in de Contourennota (1975) van minister Kemenade. Het waren de naweeën van de jaren ’60 en de tijd van de kritische leraren. Een euforische tijd waarin het kabinet Den Uyl, idealistisch maar wellicht naïef en overmoedig het onderwijs wilde vernieuwen. Toch zijn de ideeën nu minder revolutionair dan toen en komen ze bekend voor:

“De school bereidt de leerlingen te weinig voor op de samenleving waarmee ze te maken krijgen en waarin van hen in toenemende mate een eigen bijdrage, betrokkenheid en medezeggenschap worden verwacht.  In het onderwijs komen maatschappelijke verschijnselen en sociale problemen als welvaart, werkgelegenheid, sociale zekerheid, de derde wereld, veranderende rolpatronen voor mannen en vrouwen, milieuvraagstukken, criminaliteit (…) te weinig systematisch aanbod.” (p.12 Contourennota , 1975) (meer…)

Wie zit op Sander Dekker’s plannen te wachten?

Reageer »
beleidbesturenICTkleine scholenkrimpLeerplanontwikkelingOverheid

 

In het persbericht van Sander Dekker over de verruiming van de regels voor het starten van een nieuwe school staan nogal wat onbewezen aannames.  “Vernieuwende initiatieven krijgen te weinig kans, terwijl scholen die slecht onderwijs geven wél kunnen starten.” Waaruit blijkt precies dat vernieuwende scholen te weinig kans krijgen?

Scholen kan men in de plannen stichten om het gehanteerde onderwijsconcept, bijvoorbeeld door het specifieke gebruik van nieuwe technologieën. Dat kan mits vergezeld van ouderverklaringen of een marktonderzoek. Maar het bestaande verruimde experimenteerartikel uit de wet maakt het nu toch ook mogelijk een nieuwe school te starten? Gewoon wat makkelijker dat artikel toepassen en klaar ben je. Daar hebben we toch geen nieuwe wetgeving voor nodig? Maar ja, wetgeving is belangrijk voor het politieke CV van een bewindspersoon. (meer…)

Onderwijs aan asielkinderen kan echt beter met ICT

Reageer »
asielkinderenbeleidbesturenblended learningcodingCommunicatieDidactieke-learningICTInnovatieOverheid

volkskrant asielzoekers

Met onderwijs aan kinderen van vluchtelingen wil het nog niet erg vlotten in ons land. Dat lezen we op 11 januari 2016 in de pers. Mijn laatste blog in 2015 ging hierover. Al veel eerder heb ik gepleit voor het inzetten van niet-conventionele middelen voor het onderwijs aan asielkinderen. Ruim een jaar geleden (december 2014) had ik contact met het Lowan (ondersteuning onderwijs nieuwkomers) over de mogelijkheid om kennis en ervaring van online – eLearning  te gebruiken om onderwijs aan kinderen van vluchtelingen te realiseren. Helaas zonder enig resultaat.  Tussen droom en daad stonden nu geen wetten in de weg maar men zag men vooral praktische bezwaren. Het woord uitdagingen werd nu eens niet gebruikt helaas. Een vergelijkbare reactie kreeg ik van de PO-raad. Toen ik als oud-leraar Nederlands en afgestudeerd linguïst aanbood ook Nederlandse taalles te geven kreeg ik te horen dat het probleem was dat ik niet over een NT2 diploma beschikte. Tja… (meer…)

Leer vluchtelingen Nederlands leren

Reageer »
beleidbesturenblended learningCommunicatiee-learningICTImplementatieInnovatielerarenLerenmulitmediaOverheidsocial media

volkskrant asielzoekers

En waarom er nog niets gebeurt

In oktober 2014 stuurde ik een voorstel aan de PO-raad naar aanleiding van de grote toestroom van kinderen van asielzoekers en de vaststelling dat traditionele oplossingen voor leren van Nederlands ontoereikend zijn. Uitgangspunt is dat het leren van de Nederlandse taal voor vluchtelingen en hun kinderen cruciaal is.

Ik stelde de inzet voor van onconventionele methoden met behulp van ICT, e-learning, blended learning (in dit geval een combi van F2F en communicatief taalonderwijs). Eerdere had ik contact met de NT2 club van de Vrije Universiteit.  Men wilde graag meewerken. Daar gaf men aan dat men vooral behoefte had aan wat ik noem Quick and Dirty korte lessen Nederlandse taal.
In het afgelopen jaar is er wat dit betreft weinig gebeurd. (meer…)

Leer vluchtelingen-kinderen basic Nederlands en coding

4 reacties
beleidbesturenblended learningcodingCommunicatieDidactieke-learningICTInnovatieLeerplanontwikkelingLerenmultimediaOverheid

kerstboom    Basic NL en coding laten we met kerst beginnen

Dat leerkrachten die lesgeven aan vluchtelingenkinderen door middel van een online cursus worden geholpen is een goede zaak. Het gaat onder meer om kennis over chronische stress en de manier waarop leerkrachten kunnen bijdragen aan de veerkracht van kinderen na ingrijpende levenservaringen.

Maar is het voldoende?  Snel contact met leeftijdgenootjes heeft ook een therapeutische werking.  Mijn voorstel is simpel. Ontwikkel een eenvoudig (‘quick and dirty’) communicatief taalprogramma Nederlands als tweede taal voor kinderen en jongeren. Hiermee kunnen kinderen van vluchtelingen op een toegankelijke manier zelfstandig de basis van onze taal leren. Dat maakt het snel mogelijk met hun Nederlandse klasgenootjes te praten en hun praktische kennis van onze taal verder uit te breiden. Het idee is niet nieuw. Ik opperde het al ruim een jaar geleden bij PO-raad. (meer…)

Stichting Leerkracht bezoekt Hoogovens

Reageer »
beleidbesturenCommunicatieDidactiekICTLeerplanontwikkelinglerarenOverheid

hoogovens

Wat de Mckinsey-aanpak voor het onderwijs kan betekenen.

Onlangs mocht ik deelnemen aan een bezoek aan de Hoogovens georganiseerd door De Stichting Leerkracht (DSL). De trotse werknemers spreken nog steeds van de Hoogovens en niet van Tata-steel (Tata klinkt ook beetje lullig).  De Hoogovens maken deel uit van het Indiase Tata Steel, nr. 11 op de wereldranglijst van staalproducenten.
Veel onderwijsmensen kennen inmiddels de activiteiten van de Stichting Leerkracht: het ingang zetten van innovatie- en verbetertrajecten op scholen met gebruikmaking van een methodiek ontleend aan het oudste managementconsultancy-bedrijf ter wereld McKinsey. Een bedrijf met een weerbarstig verleden. Zie voor een interessant artikel over Mckinsey The Independent  (2015). http://www.independent.co.uk/news/business/analysis-and-features/mckinsey-how-does-it-always-get-away-with-it-9113484.html.

Ik zal eerlijk zijn. De relatie McKinsey – onderwijs deed mijn wenkbrauwen even fronsen. “Run schools as you run succesfull business” kwam ik als slogan tegen naar aanleiding van McKinsey’s rapport over global education. McKinsey heeft zeker een punt als men stelt dat wil je het onderwijs verbeteren je de positie en de kwaliteit van de docenten dient te verbeteren. De kwaliteit van het onderwijs kan de kwaliteit van de docenten nooit overstijgen. Ik moest daarbij denken aan het toenemende aantal onbevoegde docenten.

Jaap Versfeld (oud-McKinseypartner) is de gedreven motor achter de St.Leerkracht. Hij is in de gelegenheid zijn tijd geheel pro-bono aan de DSL te weiden.  Inmiddels nemen enkele honderden PO en VO-scholen mee aan het DSL-programma.
Ik vond het fijn dat DSL/Jaap mij in de gelegenheid stelde de Hoogovens te bezoeken. Ik heb iets met de Hoogovens, een broer van mij heeft er zo’n 25 jaar gewerkt tot hij de zoveelste reorganisatie niet overleefde.  Een trauma waar hij nooit geheel overheen is gekomen, want de Hoogovens gaat kennelijk in je bloed zitten.
Tata heeft het zwaar.  Er is overproductie aan staal in de wereld, mede veroorzaakt door de economische crises. China is verantwoordelijk voor 50%  van de mondiale staalproductie. Om concurrerend te kunnen blijven is vooral aandacht voor kwaliteit en innovatie  een belangrijke voorwaarde voor duurzaamheid,stelde directeur Hans van de Berg. Wij moesten nadenken over wat de nieuwe op Toyota-gebaseerde lean-aanpak van Hoogovens voor een school kan betekenen.  Onderwijsmanagers kunnen zeker veel leren van bijv. de Hoogovensaanpak. Bijvoorbeeld als het gaat om veelvuldige  en heldere communicatie binnen de school.  Geen controle van de medewerkers maar nagaan of men zijn werk goed kan doen en of er belemmeringen zijn die het management kan oplossen. Men moet ervaren dat men het samen doet. Die directe band met de werkvloer (en ook materiekennis) werd als belangrijk gezien. Directeur van de Berg en ook chef van de ploegendienst Ron waren gepokt en gemazelde Hoogovenmensen met een lange staat van dienst. Van de Berg vierde die dag zijn 25 jarig jubileum.

Het DSL-gezelschap bestond o.a. uit enkele leerkrachten (waaronder Arjan van der Meij, die ook in de raad van advies van DSL zit) en voor de rest bestuurders, en enkele DSL-coaches.
Je komt in het onderwijs rare zaken tegen. Stel je voor een generaal die zijn soldaten nooit ontmoet of een hoofdcommissaris van politie die nooit een diender spreekt. In bestuurlijk onderwijsland komt dat voor. Het zijn vaak vriendelijke, zachtmoedige mensen die zich als bestuurder nauwelijks op de werkvloer vertonen (‘is lastig binnen onze organisatie’) en als dat gebeurt brengt het onrust teweeg. Dat krijg je dan. Ik ontmoette ook een geestdriftige ROC-bestuurder afkomstig uit het bedrijfsleven. Hij bezocht vaak (praktijk) lessen. Het was in het begin voor de leerlingen en docenten even wennen, maar nu vindt men het heel gewoon.
DSL doet goed werk. Of de activiteiten beklijven en een duurzaam effect hebben durf ik niet te zeggen, maar er gebeurt tenminste iets. Voor de deelnemers op school lijkt het zeker nuttig.
De uitdaging voor DSL is dat men altijd via het bestuur binnen komt. Als de relatie tussen het bestuur en de werkvloer (docenten) slecht of zwak is dan is de behoefte aan de DSL-benadering eigenlijk het sterkst maar zijn ook de landingsmogelijkheden het lastigst, lijkt me. De echte grote antwoorden voor de crisis in ons onderwijs zullen uiteindelijk vooral via nieuwe curricula en didactiek moeten komen. Dat stelde Tony Bates tijdens zijn keynote op de Onderwijsdagen ook. Hierover in een volgend blog meer.

 

Coding Indonesia: the programming pioneers

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingDidactiekICTImplementatieInformaticalerarenOverheid

A Saturday morning in South Jakarta (Kemang), a group of 15 children aged 9 -12 years are working on an assignment in Scratch. It’s a class of the pioneers in programming/coding at school in Indonesia. https://www.facebook.com/codingindonesia

Coding tutor that morning is Hauliza Riudhayanti (25), student of Gunadharma University in South Jakarta.
The driving force behind Coding Indonesia is Kurie Suditomo, an enthusiastic petite young woman and mother of two sons. Kurie does not come from education and indicates that she knows a little about programming, but she moreover sees the importance of coding for her children and for the development of Indonesia.
The current ICT education in Indonesia implies little more than working with Microsoft Office products such as Excel, Word, etc. that seems far too limited Kurie says. More needs to be done. Indonesia has 240 million inhabitants, of which more than half are younger than 30 years. Joko Widodo, the new President of Indonesia has taken education as a priority of his administration. In addition to anti-corruption (euphemistically referred to as transparency) and healthcare.
Kurie was after her studies in the US with a Fulbright scholarship for many years a journalist at the well known independent weekly magazine Tempo (banned during the Suharto regime).

Hauliza Riudhayanti

MaKeDonia: Makers ed in Indonesia

In addition to coding there is also a maker movement  emerging. After I attended the morning workshop, I talked with Kuri about Scratch and it’s pedagogical roots in the work of people like Seymour Papert and the developer of Scratch Mitchel Resnick. One of the reasons for my visit was the successful Scratch-conference last summer in Amsterdam see https://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Through my regular family visits to the stunning archipelago (twice this year) I feel more and more involved in Indonesia in general and education in particular.
Education and ICT are the key’s to the further development of this magnificent, beautiful country. There is so much more than Bali. At the request of Kurie I gave a lecture about the pedagogy of coding a few days later for a group of young teachers and computer science students. Also Iboy Imanzah, founder of MakeDonia, the maker education movement in Indonesia was present. http://www.makedonia.co/maker-indonesia-makerspaces-ecosystem-in-jakarta/

We talked about programming and the philosophy behind Scratch, and about Vygotsky, Piaget, Seymour Papert and Resnick. Education is problematic in Indonesia especially in the remote area’s. There is a serieus shortage of qualified teachers and many teachers often choose for teaching at a private school. You can hardly blame them. The salaries in state schools are very low and they have crowded classes. Iboy Imanzah introduced during my workshop, the term educational philanthropy when he spoke of the Indonesian teachers. Iboy  participates in the Indian Design for Peace initiative of Kiran Bir Sethi,  she was one of the nominees for the global teacher award. Many teachers who give Coding Indonesia workshops give them to the children of the growing middle class and do that in addition to their regular job
It’s hard to find good programmers in Indonesia, says Remko Weingarten, a successful IT entrepreneur in Jakarta and ever founder of Taxi Direct.  He was recently on Dutch television. Remko got his programmers mainly from India and Vietnam. The professional coding courses in Indonesia are expensive and the Indian education model is not working. In this model, leading ICT companies train talented students within the company. Theye get during the training e.g. a three-year course also a salary, but they are committed (by contract) to work for several years for the company. Leaving earlier means breaking your contract which means that you have to pay a penalty fee. In Indonesia this doesn’t work because of in case of a early departure there is no one who enforces the rules of the contract.
I am sure that the flame spreads rapidly from Coding Indonesia especially now that the Indonesian government has made (following e.g. Vietnam) scholarships available for good students. Kurie would like to see some of her teacher/studenten/tutors  studying in Holland. Suggestions are welcome.

Kurie Suditomo  Kurie Suditomo

 

 

Waarom OCW zo weinig van ICT weet

Reageer »
beleidbesturencodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTImplementatieInformaticaInnovatiekleine scholenkrimplerarenmulitmediaOverheid
Onderwijsminister Wim Deetman in 1987

Onderwijsminister Wim Deetman in 1987

Onlangs had ik een uitgebreid gesprek met oud-onderwijsminister Wim Deetman later o.a. voorzitter van de 2e kamer, burgemeester van Den Haag en lid van de Raad van State.
Het ging mij nu met name om de oertijd van computers in ons onderwijs.  Deet, zoals hij door velen werd genoemd, had ik al enkele keren eerder geïnterviewd, voor het eerst in 1987. Ik heb hem leren kennen als een slimme, wat stijve maar integere politicus, wars van enig populisme. Populariteit streefde hij niet na, ook niet bij zijn collega’s, maar hij bleef wel altijd loyaal. Het interview met hem uit ’87 had ik meegenomen. Deetman was toen nog een jonge veertiger. Het zien van die foto ontlokt een glimlach.  Hij behoorde zonder twijfel tot de minst populaire ministers. Dat gold trouwens niet alleen bij de werkenden in het onderwijs, maar ook binnen het kabinet was hij weinig populair. Minister-president Lubbers behoorde tot zijn weinige politieke vrienden.
Bezuinigen op lerarensalarissen maakt je niet populair, al zaten we dan economisch in zwaar weer. Ik kan me herinneren dat ik enkele honderden guldens per maand op mijn parttime lerarensalaris moest inleveren. Misschien achteraf een blessing in disguise, het dwong als me jonge vader naar andere wegen te zoeken. Die vond ik deels na 10 jaar lesgeven in de journalistiek. (meer…)