Categorie: ~Maker movement

Scratch en Maker education: Beren op de weg?

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingCommunicatieDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelingmultimediaOverheid

 

Joek van Montfort op de Megadojo in het Ziggodome

Joek van Montfort op de Megadojo in het Ziggodome

Afgelopen twee weken waren er in Amsterdam twee interessante bijeenkomsten rond respectievelijk Maker education (in de Balie) en Scratch (Megadojo in het Ziggodome). De zaal bij de Maker-Education bijeenkomst was bijna geheel gevuld met publiek uit heel Nederland (van Groningen tot de Brabantse Kempen).  Er waren interessante presentaties waarbij Rolf Hut de show stal.   Het was een heerlijk en echt inspirerend verhaal van de auteur van de Maakbare wereld. Hut is werkzaam op de TU Delft als (technisch) natuurkundige. Deze man moet een eigen tv-programma krijgen. Ik heb genoten van de gedreven presentatie van Astrid Poot ontwikkelaar van de Klooikoffers.
Uit de ontwapende presentaties van PO-docente Yvon Boger van het basisschool Het Palet in de Brabantse Kempen bleek weer eens dat je geen hardcore Bèta hoeft te zijn om goed met Makered bezig te zijn.  Belangrijk omdat de school van Astrid veel  juffen kent (althans zo lijkt op hun website) en we zien dat handvaardigheid richting Maker ed verschuift.
Jammer alleen dat er telkens bij de Baliebijeenkomsten zo weinig tijd/ruimte is voor deelname van het publiek. Op het einde van de bijeenkomst werd bekendgemaakt dat er nu makered-vouchers beschikbaar zijn. Leuk dat dit idee, dat ik bij de bekendmaking van het Codepact eerder ook heb geventileerd en dat nu bij de Makered’s praktijk wordt. De vouchers zijn tussen de € 250-500 Euro waard.  Dat is goed nieuws.  Helaas is er slechts € 25000,- beschikbaar is. Nu ja een beginnetje zou je kunnen zeggen. Gevaar is dat hiermee nieuwe initiatieven worden afgekocht. “Kijk is wat we allemaal al doen” ik hoor het Sander zeggen. Maar welke andere initiatieven? Er is geen Bussemaker/Dekker-beleid in dezen. (meer…)

Bett 2016: Groot is uit, klein is in

1 reactie
~Maker movementbeleidcodinge-learningICTmultimediarobotica

20160121_132135

 

Wie echt nieuwe, sprankelende ideeën zocht moest terecht bij Bett-futures op de Bett2016. Daar in de hoek van de tentoonstellingsvloer vond je kleine posterachtige presentaties van tientallen startups uit diverse landen. Of het paviljoen The Dutch School waar een aantal Nederlandse startups zich presenteerden. Geen groter contrast was denkbaar met de grote commerciële jongens uit Silicon Valley en omgeving, zoals Google’s, Microsoft, Apple, HP en vele andere.  Buiten de bekende retoriek was daar niet echt veel nieuws onder de zon. (meer…)

Coding Indonesia: the programming pioneers

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingDidactiekICTImplementatieInformaticalerarenOverheid

A Saturday morning in South Jakarta (Kemang), a group of 15 children aged 9 -12 years are working on an assignment in Scratch. It’s a class of the pioneers in programming/coding at school in Indonesia. https://www.facebook.com/codingindonesia

Coding tutor that morning is Hauliza Riudhayanti (25), student of Gunadharma University in South Jakarta.
The driving force behind Coding Indonesia is Kurie Suditomo, an enthusiastic petite young woman and mother of two sons. Kurie does not come from education and indicates that she knows a little about programming, but she moreover sees the importance of coding for her children and for the development of Indonesia.
The current ICT education in Indonesia implies little more than working with Microsoft Office products such as Excel, Word, etc. that seems far too limited Kurie says. More needs to be done. Indonesia has 240 million inhabitants, of which more than half are younger than 30 years. Joko Widodo, the new President of Indonesia has taken education as a priority of his administration. In addition to anti-corruption (euphemistically referred to as transparency) and healthcare.
Kurie was after her studies in the US with a Fulbright scholarship for many years a journalist at the well known independent weekly magazine Tempo (banned during the Suharto regime).

Hauliza Riudhayanti

MaKeDonia: Makers ed in Indonesia

In addition to coding there is also a maker movement  emerging. After I attended the morning workshop, I talked with Kuri about Scratch and it’s pedagogical roots in the work of people like Seymour Papert and the developer of Scratch Mitchel Resnick. One of the reasons for my visit was the successful Scratch-conference last summer in Amsterdam see https://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Through my regular family visits to the stunning archipelago (twice this year) I feel more and more involved in Indonesia in general and education in particular.
Education and ICT are the key’s to the further development of this magnificent, beautiful country. There is so much more than Bali. At the request of Kurie I gave a lecture about the pedagogy of coding a few days later for a group of young teachers and computer science students. Also Iboy Imanzah, founder of MakeDonia, the maker education movement in Indonesia was present. http://www.makedonia.co/maker-indonesia-makerspaces-ecosystem-in-jakarta/

We talked about programming and the philosophy behind Scratch, and about Vygotsky, Piaget, Seymour Papert and Resnick. Education is problematic in Indonesia especially in the remote area’s. There is a serieus shortage of qualified teachers and many teachers often choose for teaching at a private school. You can hardly blame them. The salaries in state schools are very low and they have crowded classes. Iboy Imanzah introduced during my workshop, the term educational philanthropy when he spoke of the Indonesian teachers. Iboy  participates in the Indian Design for Peace initiative of Kiran Bir Sethi,  she was one of the nominees for the global teacher award. Many teachers who give Coding Indonesia workshops give them to the children of the growing middle class and do that in addition to their regular job
It’s hard to find good programmers in Indonesia, says Remko Weingarten, a successful IT entrepreneur in Jakarta and ever founder of Taxi Direct.  He was recently on Dutch television. Remko got his programmers mainly from India and Vietnam. The professional coding courses in Indonesia are expensive and the Indian education model is not working. In this model, leading ICT companies train talented students within the company. Theye get during the training e.g. a three-year course also a salary, but they are committed (by contract) to work for several years for the company. Leaving earlier means breaking your contract which means that you have to pay a penalty fee. In Indonesia this doesn’t work because of in case of a early departure there is no one who enforces the rules of the contract.
I am sure that the flame spreads rapidly from Coding Indonesia especially now that the Indonesian government has made (following e.g. Vietnam) scholarships available for good students. Kurie would like to see some of her teacher/studenten/tutors  studying in Holland. Suggestions are welcome.

Kurie Suditomo  Kurie Suditomo

 

 

Coding Indonesia

Reageer »
~Maker movementcodingDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatielerarenStimulering STEM

DSC07733 Het is codeweek en er gebeurt veel in Nederland, maar daar niet alleen.

Een zaterdagochtend in Zuid-Jakarta, een groep van 15 kinderen in de leeftijd van 9 -12 jaar werkt geconcentreerd aan een opdracht in Scratch. Het is een klasje van de pioniers in programmeren op school in Indonesië.  Coding tutor die ochtend is Hauliza Riudhayanti (25), student van Gunadharma University in Zuid-Jakarta. Drijvende kracht achter Coding Indonesia is Kurie Suditomo, een enthousiaste tengere jonge vrouw en moeder van twee zonen. Kurie komt niet uit het onderwijs en geeft aan zelf weinig van programmeren te weten maar zij ziet vooral het belang voor haar kinderen en voor de ontwikkeling van Indonesië.
Het huidige ICT-onderwijs in Indonesië  behelst weinig meer dan werken met Microsoft-office producten als Excel, Word etc. dat vindt Kurie veel te beperkt. Er moet meer gebeuren. Indonesië telt 240 miljoen inwoners waarvan meer dan de helft jonger is dan 30 jaar.  Het is niet voor niets dat Joko Widodo, de nieuwe president van Indonesië onderwijs als een speerpunt van zijn beleid heeft genomen., naast anti-corruptie (eufemistisch aangeduid als transparantie) en gezondheidszorg. Kurie was na haar studie in de VS met een Fullbright-beurs jarenlang journaliste bij het gezaghebbende, onafhankelijke weekblad Tempo (verboden tijdens het Soeharto-regime). Ze maakte later deel uit van het campagneteam van de onafhankelijke presidentskandidaat Boediono. Ze was ook adviseur van Boediono toen hij vice-president was van 2009 – 2014 onder president Yudhoyono.

Naast coding ook een maker movement
Nadat ik een deel van de ochtend de workshop heb gevolgd, praten we na over Scratch en de didactische roots die het heeft in het werk van mensen als Seymour Papert en de ontwikkelaar van Scratch Mitchel Resnick. Aanleiding voor mijn bezoek was de geslaagde Scratch-conferentie afgelopen zomer in Amsterdam zie https://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Door mijn regelmatige familiebezoeken aan de schitterende archipel (dit jaar twee maal) voel ik mij steeds meer betrokken bij Indonesië in het algemeen en het onderwijs in het bijzonder.
Onderwijs en ICT vormen de sleutel tot de verdere ontwikkeling van dit grote magnifieke land dat zoveel meer is dan Bali.  Zo gaf ik op verzoek enkele dagen na mijn bezoek aan Coding Indonesia in Kemang een workshop didactische achtergronden van Scratch voor een groep van jonge docenten en studenten informatica. We spraken over programmeren en de filosofie achter Scratch, van Vygotski  en Piaget tot Papert en Resnick.
Goed onderwijs vinden is problematisch in Indonesië. Er is een groot tekort aan gekwalificeerde docenten en veel docenten kiezen vaak voor een privéschool. Dat kun je ze nauwelijks verwijten. De salarissen in staatsscholen zijn bijzonder laag en de klassen groot. Iboy Imanzah introduceerde tijdens mijn workshop de term pedagogische filantropie toen hij het had over de Indonesische leraren. Vandaar dat veel docenten die Coding Indonesia workshops geven voor de kinderen van de groeiende middenklasse dat doen naast hun gewone baan. Iboy is de maker movement pionier in Indonesië hij is founder van Makedonia, the makers’ community, de Indonesische maker movement. Hij  neemt deel aan het Indiase Design for Peace-initiatief van Kiran Bir Sethi, zij was een van de genomineerden voor de global teacher award.

Het is moeilijk om aan goede programmeurs te komen in Indonesië, zo stelt Remko Wijngarten, een succesvol ICT-ondernemer in Jakarta en ooit oprichter van Taxidirect. Remko haalt zijn programmeurs vooral uit India en Vietnam.  De opleidingen in Indonesië zijn duur en het Indiase opleidingsmodel werkt niet. In dit model leiden ICT-bedrijven talentvolle studenten op binnen het bedrijf. Men krijgt tijdens een driejarige opleiding ook een salaris, maar tekent er wel voor om een aantal jaren bij het bedrijf te blijven werken. Gaat men eerder weg dan staan daar stevige boetes tegenover. In Indonesië lukt dat niet omdat bij vroegtijdig vertrek er niemand is die de regels handhaaft. Men vertrekt en het opleidingsbedrijf heeft het nakijken.
Ik weet zeker dat de vlam van Coding Indonesia zich snel verspreidt zeker nu de Indonesische regering (in navolging van o.a. Vietnam) studiebeurzen beschikbaar heeft gesteld voor goede studenten. Kurie zou graag een paar van haar studententutors in Nederland willen laten studeren. Suggesties zijn welkom.

 

Kurie Suditomo

Kurie Suditomo

 

 

 

 

WHY SCRATCH IS BECOMING A SUCCES

Reageer »
~Maker movementbeleidbesturenblended learningcodingDidactiekfilosofiegeschiedenis Ict en onderwijsICTImplementatieInformaticaInnovatieOverheidroboticaStimulering STEM

scratchtekening
Lessons from Logo
There is much to be said for the Scratch programming language or one of the dialects such as Scatchjr, Sniff or Snaas becoming the standard coding language for education. What makes a language suitable for education? The simplest answer is: simplicity of use. But that is not enough. You should be able to see results quickly, sound and image (video or graphics) can be added, but there is more. During the opening night of the successful Scratch2015 conference in August 2015 in Amsterdam (nearly 300 participants from over 25 countries), there was a very interesting lecture by the guest of honour Cynthia Solomon on the prehistory of Logo.
Why now focus on Logo? If you want to know something of the Scratch backgrounds you arrive at Logo. The principles (‘philosophy’) and the objectives of Scratch are essentially those of Logo. When I was in 1986 in Cambridge (Mass.) visiting Logo developer Seymour Papert in the new MIT Medialab, I had mistakenly thought that they were still in the pioneering stage. The opposite is true. Cynthia Solomon was with Seymour Papert since the late 60s and 70s trying to develop on the basis of developing psychological principles of Piaget education using ICT for children. For the interview (in Dutch) with Papert see. https://www.learningfocus.nl/2014/02/25/1986-interview-met-seymour-papert-mindstorms/.
Solomon wrote together with Papert in 1971 a still interesting article titled Twenty Things To Do With A Computer. It was then when they introduced the first version of Logo. Compared with Scratch Logo it was not such a simple language.
Solomon discussed the concepts of constructivism vs. constructionism and took a moment out to the maker movement:
1. constructionism is makings things to make sense
2. constructivism is making sense without doing things
3. maker movement is making things without attention to making sense
Cynthia went a little too simplistic and that was not appreciated by the people from the maker movement who were in the audience. But there was some truth in. In maker education workshops it is not always sufficiently clear what the learning objectives are or what the link is with curriculum.
Solomon had wit her beautiful photos and video footage. We saw a young hippie-like figure with long hair and beard who gave explanations of demonstrations. That hippie was Seymour Papert years before he wrote his famous Mindstorms, Children, Computers and Powerful Ideas (1980).
The core of Papert’s ideas is that not the computer should be ‘in command’ but the students and therefor he developed his famous ‘turtle’ language Logo, using a ‘virtual’ and later  a ‘physical’ (toy) turtle that you  could program. How powerful Papert’s ideas are still is proven by the rise of Scratch.
The technological possibilities were 30 years ago compared to now very limited. Schools in USA used Atari’s and the first Apple computers. A graphical interface did not exist. Because of the addition of audio and video and many other features Scratch now becomes a beautiful example of the idea that it is not about learning to code but coding to learn (to use the words of keynote speaker Mitchel Resnick).
Mitch Resnick, which I met him in 1986 when he was still a MIT PhD. , agrees that the basic principles have not changed. He told me, laughing at Scratch2015 that people sometimes say, “Hey man what you claim said Seymour Papert already in the 80s.” Mitch agrees and finds that just great, it proves the power of the Logo / Scratch approach.
The Netherlands also experienced in the 80s and 90s, a small but lively Logo community. We had the LOGO Center in Nijmegen, the Netherlands. And yet LOGO never spread really wide. In the project Informatics of the SLO (National Institute for Curriculum Development), where I was part of the development group, there were two colleagues who were LOGO enthusiasts: Paul Jansen and Ries Kock.
But the government opted for fairly generic computer science goals and SLO-developed learning materials. They also chose the MS-DOS standard. Thereby Learning’s focus shifted from Learning to Use Using to Learn.
Why Logo was not broadly implemented
I do not intend to describe the history of Logo, how interesting it is, but try briefly to explain why Logo never really caught on in the (Dutch) education and why I think this will be different with Scratch. But first, why not then?
1. In the 80s the emphasis was on learning to use. There were only command-driven operating systems. The more DOS commands you knew by heart the better. Later in 1984 the Apple Macintosh was introduced.

2. Learning to use applications such as word processing, databases, spread sheets, and possibly programming in Basic predominated. The necessary hardware knowledge was part of the new Information Science curriculum.
3. Training of teachers in the secondary education (elementary was later join) was time consuming and only for three teachers per school accessible, content was difficult. The idea was that they would share there knowledge with colleagues but that didn’t happen often and moreover many teachers changed job and went to industry.

4. There was no World Wide Web to share material. Schools were only in the late ‘90s for the first time connected. Internet is now available in every school.
5. Each PC or laptop or tablet has now a multimedia Internet connection
6. The teaching was highly focused instruction
7. There was hardly a relation with the existing curriculum
8. There was no community

9. Computing science was not a mandatory subject.
Why is this the moment for Coding?
In the 80s and 90s, the focus was on working with computerized databases (databases) and application software. A major goal was the development of knowledge on automation of data and processes.
With the rise of internet early 90s and especially the World Wide Web with hyperlinks (1994), information retrieval became increasingly important.
– Our present time is characterized by its attention to the development of creative applications. Facebook, LinkedIn, Twitter etc. are all creative and highly successful examples of creative ideas who combine coding and internet. All kind of (educational) smartphones apps are developed. We have now days tools that lets kids create their own apps. To summarise we see that coding is becoming less something for nerds/ Learning to code is coding to create. It is cool.
– The role of the traditional linear curriculum is reduced. If we now look at Scratch, we see alongside the similarities in educational psychology and educational vision but there are also some clear differences with Logo. Scratch has an active community that shares material, scenarios, and ideas, etc. That was the case not in the Logo-years. Internet and social media enable this. The Logo adepts were often united in little esoteric groups and they sometimes behaved like members of a cult. Scratch users are now days much more pragmatic and say a bit of instruction is OK.
– We now see active forums where questions can be posted and one get almost instant answers. Developments in Dutch primary school and the new curriculum proposals for computer science in secondary education there is more  room for coding and Scratch in the curriculum. The present education secretary Sander Dekker (40 years) seems to have an open toward ICT and innovation.
– Scratch (unlike Logo) is free. It is easy to access and runs on many platforms. In particular, the community building makes Scratch increasingly helps to Scratch to become a de facto standard. It was developed by a prestigious institute (MIT Media Lab). It is also well maintained and it is open source. Scratch2015 organizer Joek Montfort can be satisfied. I think Scratch going to make it.

 

30 jaar ICT in het onderwijs

2 reacties
~Maker movementbeleidbesturencodinge-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenonderzoekOverheidProfessionaliseringroboticasocial media

DSC07296

Het slechte en het goede nieuws

Deze tekst is gebaseerd op mijn lezing gegeven op de Nationale OnderwijsTentoonstelling (NOT) van 27 – 31 januari 2015

“In vijf tot tien jaar moeten alle leerlingen zijn onderwezen in de mogelijkheden van de computer voor beroep, deelname aan de maatschappij en persoonlijke ontplooiing”. Men zou kunnen denken dat dit een recente politieke doelstelling is.  Niets daarvan. Het gaat om het onderwijsdeel van het Informatica Stimuleringsplan. De tekst komt uit een schrijven uit 1984 van minister Deetman aan de tweede kamer en werd geciteerd door Joke Voogt bij haar oratie als bijzonder hoogleraar ICT en curriculum (UvA) in november 2014.

Of deze doelstelling anno 2015 is gehaald, valt te betwijfelen.  Het duurt allemaal een beetje langer. Misschien was de doelstelling te hoog gegrepen, misschien zijn de maatschappij en de technologie te snel veranderd. Of is er iets anders aan de hand? Zijn er miljarden uitgegeven aan plannen die achteraf niet zo succesvol bleken? En hoe staan we er nu voor? Wat dat laatste betreft is er zowel slecht nieuws als goed nieuws. (meer…)

Informatica en ICT op school leven

Reageer »
~Maker movementbeleidDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaLezingenOverheidPresentatiesrobotica

Zoals toegezegd hierbij de sheets van mijn presentatie over 30 jaar ICT in het onderwijs, die ik dinsdag 27 januari op de NOT heb gegeven. Daarbij stelde ik ook de huidige positie van informatica aan de orde. Naar aanleiding van deze presentatie werd ik benaderd door de onderwijsverslaggever van de Telegraaf. Deze maakte er een bericht van op de Telegraafsite, waar tot mijn verrassing 110 reacties op kwamen. Daarna kreeg ik een tweet van Patrick Woudstra (dank) dat Geen stijl het bericht ook  had ‘overgenomen’ wat 145 reacties tot gevolg had. Dit onderwerp leeft dus kennelijk onder de mensen.
Hierbij de URL’s en de bijbehorende sheets.
http://www.telegraaf.nl/binnenland/23605621/__Onderwijs_faalt_met_informatica__.html?utm_source=t.co&utm_medium=referral&utm_campaign=twitter

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2015/01/onderwijsfaal_gebruik_ict_in_s.html#comments

NOT 2015 pdf eindvs

 

 

Over de roots van maker education en coding

Reageer »
~Maker movementbeleidcodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenLezingenmultimediaroboticaStimulering STEM
Sylvia Martinez met A.van der Meij en andere fans

Sylvia Martinez omringd door Per-Ivar Kloen en Arjan van der Meij


Mensen die weten waar ze waren toen ze hoorden dat Kennedy was vermoord, of later John Lennon, kunnen zich vaak ook nog herinneren wanneer ze voor het eerst achter een toetsenboord van een PC zaten. De kinderen van nu zullen zich dit waarschijnlijk later niet meer herinneren. Net zomin als wij niet meer precies weten wanneer we voor het eerst een verhaaltje schreven of een boek lazen.
Momenteel werk ik aan een boek dat is geschreven uit enthousiasme en herkenning.
Eerst het enthousiasme. We zien momenteel een aantal interessante ontwikkelingen binnen het onderwijs. Van basis- tot voortgezet onderwijs staat er een nieuwe generatie leraren “voor de klas”. Ze zijn opgegroeid met computers of beter informatie- en communicatietechnologie (ICT). (meer…)

Na investeren in voorsprong, nu inhalen van achterstand

2 reacties
~Maker movementbeleidbesturencodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenonderzoekOverheidProfessionaliseringProjectmanagementroboticaStimulering STEM

 

“Wij streven ernaar dat over vijf tot tien jaar alle leerlingen voor hun toekomstig beroep, voor het deelnemen aan het maatschappelijk leven en hun persoonlijke ontplooiing worden onderwezen in en met de mogelijkheden van de computer.”  Zo lezen we op p.6 van het Informatica Stimuleringsplan (INSP) in 1984. Met dank aan Joke Voogd voor deze verwijzing in haar oratie  aan de UvA op 21/11/2014.  Toch waren er jaren van trots. Na Engeland en Schotland behoorden we begin jaren ’90 tot de Europese voorhoede. Dat is al lang niet meer zo. (meer…)

#Onderwijs2032: uitstekend, maar leer van fouten en voorkom stagnatie

Reageer »
~Maker movementbeleidbesturencodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInnovatieonderzoekOverheidrobotica

 

 

Nadenken en praten over het waarom, het wat en hoe van hetgeen we op school leren in het licht van de toekomst is een uitstekend initiatief van Sander Dekker. Laten we beginnen bij een aantal nieuwe ontwikkelingen die voor staatssecretaris Sander Dekker aanleiding vormen voor zijn uitstekende initiatief.

Veel van ontwikkelingen van het moment, zoals de aandacht voor digitale vaardigheden, coding/programmeren, making movement, 3 D-printing en robotica gaan terug naar ideeën uit het begin van de jaren ’80. Zie ook het lezenswaardige boek over de making movent Invent to learn (2013) van Sylvia Martinez en Gary Stager. De ideeën van Papert waren toentertijd hier ook bekend, toch zijn we in Nederland een andere richting in geslagen. (meer…)