Categorie: Leren

Learn different: The AltSchools

1 reactie
beleidblended learningcodingDidactieke-learningICTInnovatielerarenLerenmulitmediaroboticasocial media

Learn different: The AltSchools

De school als  ‘for profit’ organisatie.

‘Think different’ was het motto van Steve Jobs. Zijn weduwe Laurene Powell Jobs heeft via haar charity vijftig miljoen dollar gereserveerd voor onderwijsvernieuwing daarbij is “Learn different’ het devies geworden. In The New Yorker van 7 maart 2016 staat een interessant artikel over de zogenaamde AltSchools in de VS. De Alt-schools zijn basisscholen (groep 1 tot en met groep 8) waarbij technologie een centrale rol speelt en die in hun aanpak sterk doen denken aan de Iederwijsschool van ruim 10 jaar geleden.  Maurice de Hond zou er zijn vingers bij aflikken en Aleid Truijens zou er van wakker liggen.

De AltSchools, er zijn er inmiddels vijf in de VS en er volgen er nog vijf (Manhattan, Chicago, San Francisco), willen de leerlingen voorbereiden op hun werkomgeving in de 21e eeuw. ‘Needs and passions’ is het devies. Kleine klassen, kleine teams waarbij een van de leerkrachten als schoolhoofd optreedt en gepersonaliseerd leren centraal staat en waar allerlei programmatuur voor wordt ontwikkeld.  Het schoolgeld voor de AltSchools bedraagt $ 30.000,-  maar dan krijg je ook wat. De eerste scholen zijn in 2013 gestart. (meer…)

Uiteindelijk kies ik voor het boek i.p.v. internet

Reageer »
beleidCommunicatieDidactiekICTImplementatieLeren

Het gaat slecht met het leesonderwijs. Volgens krantenberichten verleren kinderen het vermogen om rustig een boek te lezen. Mark Zuckerberg ontdekte het boek in 2015. Hij zou elke maand twee boeken gaan lezen zo schreef hij op facebook. We hadden al eerder een bericht naar aanleiding van neurobiologisch onderzoek waaruit blijkt dat lezen van een literair boek heilzaam is voor onze hersenen (met dank aan prof. Jelle Jolles).

http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2529855/How-book-really-change-life-Brain-function-improves-DAYS-reading-novel.html

Ui een recent onderzoek gepubliceerd bij Kennisnet blijkt een toenemende weerstand te ontstaan t.o.v. lezen. Het leesonderwijs schiet tekort. http://4w.kennisnet.nl/artikelen/2016/01/07/waarom-veel-kinderen-en-adolescenten-niet-meer-lez/ (meer…)

Leer vluchtelingen Nederlands leren

Reageer »
beleidbesturenblended learningCommunicatiee-learningICTImplementatieInnovatielerarenLerenmulitmediaOverheidsocial media

volkskrant asielzoekers

En waarom er nog niets gebeurt

In oktober 2014 stuurde ik een voorstel aan de PO-raad naar aanleiding van de grote toestroom van kinderen van asielzoekers en de vaststelling dat traditionele oplossingen voor leren van Nederlands ontoereikend zijn. Uitgangspunt is dat het leren van de Nederlandse taal voor vluchtelingen en hun kinderen cruciaal is.

Ik stelde de inzet voor van onconventionele methoden met behulp van ICT, e-learning, blended learning (in dit geval een combi van F2F en communicatief taalonderwijs). Eerdere had ik contact met de NT2 club van de Vrije Universiteit.  Men wilde graag meewerken. Daar gaf men aan dat men vooral behoefte had aan wat ik noem Quick and Dirty korte lessen Nederlandse taal.
In het afgelopen jaar is er wat dit betreft weinig gebeurd. (meer…)

Mijn inspiratoren 2015

1 reactie
beleidcodingCommunicatieDidactieke-learningICTImplementatieInnovatielerarenLerensocial media

 

Pedro-De-Bruyckere

Mijn top-10 lijst van Nederlandstalige ICT-inspiratoren, tweeters en edubloggers

Belangrijk bij mijn keuze waren: informatiegehalte (dus geen open deuren, maar nieuwe gezichtspunten uit onderwijs en wetenschap), regelmatig twitteren, onafhankelijkheid, stijl en leesbaarheid, bloggen en last but not least, wie prikkelden mijn fantasie en inspiratie? Over de uitslag kan altijd worden gecorrespondeerd.

  1. Pedro de Bruyckere @thebandb. Het meervoudige Vlaamse talent.
    Niet alleen de beste stand-up comedians komen uit Vlaanderen. Dat geldt ook voor de beste ICT-sprekers. Zo een als Pedro kennen we niet in de lage landen. Hij paart humor aan nuchterheid en kennis. Elk verhaal is weer anders en verrassend. Zie ook zijn blogs op http://xyofeinstein.wordpress.com/ met daarbij mooie links naar interessante sites. Pedro publiceert tegenwoordig dagelijks wel erg veel op zijn blog. Denk ernaan Pedro: “In Beschränkung zeigt sich erst der Meister.” (meer…)

Leer vluchtelingen-kinderen basic Nederlands en coding

4 reacties
beleidbesturenblended learningcodingCommunicatieDidactieke-learningICTInnovatieLeerplanontwikkelingLerenmultimediaOverheid

kerstboom    Basic NL en coding laten we met kerst beginnen

Dat leerkrachten die lesgeven aan vluchtelingenkinderen door middel van een online cursus worden geholpen is een goede zaak. Het gaat onder meer om kennis over chronische stress en de manier waarop leerkrachten kunnen bijdragen aan de veerkracht van kinderen na ingrijpende levenservaringen.

Maar is het voldoende?  Snel contact met leeftijdgenootjes heeft ook een therapeutische werking.  Mijn voorstel is simpel. Ontwikkel een eenvoudig (‘quick and dirty’) communicatief taalprogramma Nederlands als tweede taal voor kinderen en jongeren. Hiermee kunnen kinderen van vluchtelingen op een toegankelijke manier zelfstandig de basis van onze taal leren. Dat maakt het snel mogelijk met hun Nederlandse klasgenootjes te praten en hun praktische kennis van onze taal verder uit te breiden. Het idee is niet nieuw. Ik opperde het al ruim een jaar geleden bij PO-raad. (meer…)

‘Pizzazzs’ of duurzaamheid

1 reactie
beleidbesturenImplementatielerarenLerenonderzoekOverheidProfessionaliseringtoetsen

Levin

Duurzaam verbeteren.
Belangrijke lessen uit Ontario

We kennen in het Nederlandse onderwijs allerlei competities met predicaten als top, excellent,  inspiratie, leraar van het jaar, de nieuwste school enzovoort. Daar is niks mis mee zolang maar niet de illusie bestaat dat ons onderwijs daar in de breedte veel mee opschiet.  Er moet meer gebeuren. We willen geen tweedeling tussen enkele hippe, moderne scholen (pizzazzs in onderwijsland) en de meerderheid die achteraan hobbelt.  De kernvraag is hoe bereik je brede duurzame verbetering bij de scholen?

In zijn boek How to Change 5000 schools. A practical and Positive Approach for Leading Change at Every Level. gaat auteur Ben Levin daar gedetailleerd op in. Levin is nuchter. Verandering kost tijd en het hele onderwijssysteem kan voor succes niet leunen op bijzondere mensen met goeie ideeën zoals Evers en Kneyber, waaraan we per definitie altijd een tekort hebben.  De opvallende, prachtige, nieuwe ideeën, (‘the pizzazz’s onthoud dat woord) zijn leuk maar de echte inspanning is het te laten werken. Ik werd op het boek attent gemaakt door een tweet van Pedro de Bruyckere. How to Change is een belangwekkend boek voor iedereen die zich bezighoudt met de verbetering van het (Nederlandse) onderwijs. Levin heeft zich als topambtenaar samen met Michael Fullan gedurende lange tijd ingezet voor de succesvolle verbetering van het onderwijs in Canadese staat Ontario. Ontario, met als hoofdstad Toronto, is interessant omdat het in omvang en onderwijssysteem (enigszins) vergelijkbaar is met Nederland (het telt13 miljoen inwoners met 5000 scholen maar is ruim 20x zo groot als Nederland). Het is ook sterk geürbaniseerd. Ontario kent het beroemde Ontario Institute for Studie in Education (OISE) waaraan ook Fullan was verbonden en dat ik enkele jaren geleden zelf bezocht.

 

Duurzaam verbeteren

Onder duurzame verbetering verstaat Levin een brede,  verbetering van de studieresultaten van leerlingen die standhoudt. Dan gaat niet alleen om rekenen/wiskunde en taal en de resultaten gemeten door tests. Het gaat er ook om de kloof in leerresultaten tussen de verschillen bevolkingsgroepen te verkleinen. Dat is voor ons zeer relevant. Kijk bij ons naar wie er op vmbo-scholen en havo-vwo scholen zitten.  (zie bijv. de factsheet Dienst Onderwijs en Onderzoek gemeente Amsterdam http://www.ois.amsterdam.nl/pdf/2010_factsheets_4.pdf .

Maar het gaat om meer.  Volgens Levin verander je alleen iets wanneer je dat doet op een zodanig wijze dat je docenten/onderwijsleiders, studenten en ouders moreel ondersteunt.  Het betekent dat je niet nog eens onevenredige extra inspanningen aan hen vraagt maar de kracht van de school en het systeem  versterkt en het vertrouwen van het publiek versterkt.
Sleutelwoorden bij dit alles zijn professionalisering (en mede daardoor capacity building), vertrouwen en ruimte scheppen voor de leerkracht. Het betekent niet dat alle testen verdwijnen, maar wel dat er anders mee wordt omgegaan. (meer…)

WAAROM SCRATCH ZAL AANSLAAN

2 reacties
beleidbesturencodingDidactieke-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenLerenmultimediaProfessionaliseringPublicatiessocial media

Lessen van Logo

Er is veel voor te zeggen om de programmeertaal Scratch of een van de dialecten zoals Scatchjr, Sniff of Snap (voor heen BYOB) te gebruiken als de standaard codingtaal voor het onderwijs. BYOB bleek een niet zo geslaagde afkorting omdat deze afkorting bij feestjes in de VS vaak gebruikt wordt als Bring Your Own Booze (met dank aan Eelco Dijkstra).  Dus BYOB werd Snap.

Wat maakt een taal geschikt voor het onderwijs? Het simpelste antwoord is: eenvoud in gebruik. Maar dat is niet voldoende. Je moet snel resultaten kunnen zien, geluid en beeld (video of illustraties) kunnen invoeren, maar er is meer. Tijdens de openingsavond van de succesvolle Scratch2015 conferentie in augustus 2015 in Amsterdam (bijna 300 deelnemers uit meer dan 25 landen) was er een bijzonder interessante lezing van de eregast Cynthia Solomon over de oertijd van Logo.

Waarom nu aandacht voor Logo? Wie iets van de achtergronden van Scratch wil weten komt uit bij Logo. De uitgangspunten (de ‘filosofie’) en de doelstellingen van Scratch zijn in wezen die van Logo. Toen ik in 1986 een bezoek bracht aan Logo-ontwikkelaar Seymour Papert in het nieuwe MIT Medialab in Boston had ik ten onrechte het idee dat men nog in de pioniersfase was. Het tegendeel is waar, Cynthia Solomon was met Seymour Papert al vanaf eind jaren ‘60 en de jaren ’70 bezig op basis van ontwikkelingspsychologische principes van Piaget onderwijs met inzet van ICT te ontwikkelen voor kinderen. Zie voor het interview met Papert. https://www.learningfocus.nl/2014/02/25/1986-interview-met-seymour-papert-mindstorms/ .

Solomon schreef samen Papert in 1971 een nog steeds lezenswaardig artikel getiteld Twenty Things To Do With A Computer. Hier wordt ook de oerversie van Logo geïntroduceerd. Vergeleken met Scratch was Logo niet zo’n simpele taal als men deed voorkomen.  Solomon ging in op de begrippen constructivisme vs constructionism en haalde even uit naar de maker movement:

  1. constructionism is makings things to make sense
  2. constructivism is making sense without doing things
  3. maker movementis making things without attention to making sense

Cynthia ging wat kort door de bocht en deed mensen uit de maker movement daarmee tekort. Toch zat er een kern van waarheid in. In sommige workshops kennen toch wel een hoog erg fröbelgehalte zonder dat voldoende duidelijk wordt gemaakt wat er achter zit of wat de koppeling met curriculum is..
Solomon had mooi foto- en videomateriaal meegenomen. We zagen van een jonge hippie-achtige figuur met lang haar en baard die uitleg gaf bij demonstraties. Die hippie was Seymour Papert nog jaren voordat hij zijn beroemde Mindstorms , Children, Computers and Powerful Ideas (1980) schreef.

De kern van Papert’s ideeën is dat niet de computer ‘in command’ moet zijn maar de leerlingen en daartoe ontwikkelde hij zijn beroemde ‘turtle’ taal Logo, waarmee je de gang/bewegingen van een ‘virtuele’ en later ‘fysieke’ (speelgoed) schildpad kon programmeren. Hoe powerful Papert’s ideeën zijn blijkt nu uit  de opkomst van Scratch. (meer…)

MR van kleine school wint ook in hoger beroep

Reageer »
beleidbesturenInnovatiekleine scholenkrimpLeren

Weer won een MR van een kleine school een rechtszaak toen men zich verzette tegen de voorgenomen sluiting van de school door het overkoepelende bestuur. Eind mei berichtte ik over een hoger beroep dat de stichting Palludara, een Fries PO-schoolbestuur, had ingesteld bij de Ondernemingskamer in Amsterdam. Het bestuur wenste zich niet neer te leggen bij de uitspraak van de Landelijke Geschillen Commissie Wet Medezeggenschap Scholen (LGC). De MR van Mids de Marre, een kleine Jenaplanschool in Gaastmeer (die ik ook onderwijskundig mocht adviseren) stemde niet in met het fusievoorstel (de feitelijke sluiting van de kleine school) van het schoolbestuur. De LGC stelde de MR in het gelijk. Het bestuur had afspraken geschonden en was o.a. slordig opgesprongen met de fusie-effectrapportage. Daar wenste de bestuurder/directeur zich echter niet bij neer te leggen. Hij had het uiteraard allemaal prima gedaan. Het enige wat het bestuur nog als laatste mogelijkheid zag was in beroep gaan bij de Ondernemingskamer (die zich doorgaans bezig houdt met meningsverschillen in het bedrijfsleven, maar ja sommigen zien een school ook als een soort bedrijf). Weer moest onderwijsadvocaat Mr. Dik Berkhout namens de MR in het geweer komen. De rechters waren geduldig en scherp. Kern van het beroep was dat het bestuur vond dat de sluiting van de school een school overstijgende zaak was waar alleen de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad (GMR) mee moest instemmen. De MR had geen bevoegdheid in dezen. Maar, vroeg een van de rechters: “waarom vroeg u dan toch instemming aan de MR als er al instemming was van de GMR terwijl u meende dat de MR daar verder geen instemmingsrecht over had”. Toen kwam er een prachtige understatement van de nerveuze directeur/bestuurder Joop Fortuin: “Ik wilde de MR meenemen in de nieuwe dynamiek”. Die nieuwe dynamiek had intussen gezorgd voor totaal verziekte verhoudingen tussen de ouders, bestuur, inwoners en deels ook de leerkrachten. Tienduizenden euro’s verder is het bestuur in laatste instantie uitgeprocedeerd. Wat een verspilling van onderwijs geld. Wat hadden er mooie innovatieve plannen ontwikkeld kunnen worden waardoor de kleine school gewoon, eventueel samen met de fusie kan school, kan blijven voortbestaan zonder dat persoonlijke verhoudingen zouden zijn geschaad. Voeg daarbij de advocaat en proceskosten en tel uit je winst. De ondernemerskamer toetste uitsluitend of de juridische procedure door LCG correct was gevolgd. Inhoudelijk liet ze zich niet uit over de bevoegdheden van de centrale MR van het overkoepelende bestuur vs de MR van Mids de Marre. Maar de rechters stelden dat als men meende dat de lokale MR geen bevoegdheid had in dezen men dat dat bij de LCG had moeten inbrengen. De LCG heeft juridisch correct gehandeld was het oordeel. In voorkomende gevallen maken MR’s ook weer goede kansen. Gelukkig zijn er genoeg wijze bestuurders die het niet zover laten komen.

Dilemma’s bij vernieuwing

Reageer »
beleidbesturenDidactiekICTInnovatielerarenLerennatuurkundeonderzoek

Wie het onderwijs wil vernieuwen heeft met een dilemma te maken. Daar moest ik aan denken bij het lezen van het blog van Larry Cuban (hoogleraar en auteur) over incrementele of fundamentele veranderingen in het onderwijs. De vraag is gebruik je je energie binnen het bestaande systeem en de school en wil je van daaruit veranderingen realiseren of zoek je het in het fundamenteel nieuwe. Je keuze heeft een persoonlijk, misschien moet je zelfs zeggen een politiek kant. Kies je bijvoorbeeld voor de “gewone” publieke openbare school of voor een nieuw gestichte school die door steun van draagkrachtige ouders en bedrijven kan worden gerealiseerd. Wil je dat de hele school op de schop gaat zoals onderwijskunstenaar Sjef Drummen met zijn Agora propageert (‘ik ben een kunstenaar en heb niet doorgeleerd’)? De verhalen over de dramatische gevolgen van interventies ambitieuze bestuurders die de hele zaak op de schop wilden zijn er legio van Purmerend tot Leeuwarden kennen we de voorbeelden. (meer…)

Wanneer is leraar zijn nog leuk?

Reageer »
beleidbesturenlerarenLerenOverheid

Zal de wal het schip keren?

Is leraar zijn nog echt zo leuk? Afgelopen weekend kwam ik op een feestje een oud-studiegenote en ex-collega tegen.  Ze geeft sinds enkele jaren geen les meer na zeker 30 jaar voor de klas te hebben gestaan. Ze mist de leerlingen maar heeft angstdromen over opstellen die nog in haar bureaula liggen voor correctie. Lesgeven vond ze leuk en ze zou ze het zo weer willen doen, maar alle onzin die er bij is gekomen. Liever niet. Zie ook mijn blog  https://www.learningfocus.nl/2014/12/14/lesgeven-is-leuk-leraar-zijn-vaak-minder/ – more-2361. In Het Alternatief van o.a. Evers en Kneyber valt impliciet goed te lezen wat er mis is gegaan. De laatste twee hoofdstukken gaan over Flip the system en de alternatieve school. Een school waarin sprake is van collectieve autonomie. Ik heb al eens eerder in een blog aangegeven dat ik op een school les gaf die aan bijna alle voorwaarden voldeed. Uiteraard bestaat die school niet meer door fusie en andere ellende. https://www.learningfocus.nl/2013/11/23/het-alternatief-1-van-oude-scholen-de-dingen-die-voorbij-gaan/ – more-1240


Het zijn de docenten die een goede schoolleiding hebben (en gelukkig lijken dat er steeds meer komen), die kunnen dealen met de administratieve wurggreep die hen wordt opgelegd, die een soevereine sectie hebben, het zijn die docenten die gelukkig nog de loftrompet kunnen blazen over hun werk. Maar kijk eens naar de recente CBS burn-outcijfers van leerkrachten. Onderwijs scoort bijna 50% hoger dan andere sectoren. Ben ik te pessimistisch als ik denk dat het een minderheid is die zich op twitter vaak euforisch uitlaat over hun werk? De eerste jaren van mijn tienjarig leraarschap kon ik niet wachten om na de vakantie weer voor de klas te staan, al waren de eerste jaren niet gemakkelijk. Een leraar kan echt het verschil maken. Geldt dat ook voor de voorzitter van het college van bestuur van een conglomeraat van scholen met enkele duizenden leerlingen? Eigenlijk weten we allemaal wat de docent gek maakt: de regelzucht, het eindeloos meten en toetsen, vergaderen veroorzaakt door de grote van de scholen. De nieuwe bestuurslagen en bijbehorende functionarissen die hun raison d’être moeten bewijzen. In mijn tijd hadden we twee schooldecanen en een driehoofdige schoolleiding die bestond uit collega’s die zelf ook nog lesgaven. In die tien jaar dat ik lesgaf heb ik eenmaal een inspecteur gezien, dat was bij de opening van het nieuwe schoolgebouw.

We waren een goede school. Met goede resultaten en tevreden leerlingen. Dat blijkt ook als je kijkt naar de reacties op Schoolbank.nl.  De schaalvergroting heeft op het onderwijs een desastreuze invloed gehad.  Maar wie naar internet kijkt ziet vooral artikelen met voordelen van schaalvergroting,  argumenten die door politiek en besturenbonden worden geventileerd. Toch lijkt de wal nu langzaam het schip te keren. Daar hebben Elmers en Kneyber een belangrijke bijdrage aangeleverd.