Categorie: Informatica

Coding Indonesia

Reageer »
~Maker movementcodingDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatielerarenStimulering STEM

DSC07733 Het is codeweek en er gebeurt veel in Nederland, maar daar niet alleen.

Een zaterdagochtend in Zuid-Jakarta, een groep van 15 kinderen in de leeftijd van 9 -12 jaar werkt geconcentreerd aan een opdracht in Scratch. Het is een klasje van de pioniers in programmeren op school in Indonesië.  Coding tutor die ochtend is Hauliza Riudhayanti (25), student van Gunadharma University in Zuid-Jakarta. Drijvende kracht achter Coding Indonesia is Kurie Suditomo, een enthousiaste tengere jonge vrouw en moeder van twee zonen. Kurie komt niet uit het onderwijs en geeft aan zelf weinig van programmeren te weten maar zij ziet vooral het belang voor haar kinderen en voor de ontwikkeling van Indonesië.
Het huidige ICT-onderwijs in Indonesië  behelst weinig meer dan werken met Microsoft-office producten als Excel, Word etc. dat vindt Kurie veel te beperkt. Er moet meer gebeuren. Indonesië telt 240 miljoen inwoners waarvan meer dan de helft jonger is dan 30 jaar.  Het is niet voor niets dat Joko Widodo, de nieuwe president van Indonesië onderwijs als een speerpunt van zijn beleid heeft genomen., naast anti-corruptie (eufemistisch aangeduid als transparantie) en gezondheidszorg. Kurie was na haar studie in de VS met een Fullbright-beurs jarenlang journaliste bij het gezaghebbende, onafhankelijke weekblad Tempo (verboden tijdens het Soeharto-regime). Ze maakte later deel uit van het campagneteam van de onafhankelijke presidentskandidaat Boediono. Ze was ook adviseur van Boediono toen hij vice-president was van 2009 – 2014 onder president Yudhoyono.

Naast coding ook een maker movement
Nadat ik een deel van de ochtend de workshop heb gevolgd, praten we na over Scratch en de didactische roots die het heeft in het werk van mensen als Seymour Papert en de ontwikkelaar van Scratch Mitchel Resnick. Aanleiding voor mijn bezoek was de geslaagde Scratch-conferentie afgelopen zomer in Amsterdam zie https://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Door mijn regelmatige familiebezoeken aan de schitterende archipel (dit jaar twee maal) voel ik mij steeds meer betrokken bij Indonesië in het algemeen en het onderwijs in het bijzonder.
Onderwijs en ICT vormen de sleutel tot de verdere ontwikkeling van dit grote magnifieke land dat zoveel meer is dan Bali.  Zo gaf ik op verzoek enkele dagen na mijn bezoek aan Coding Indonesia in Kemang een workshop didactische achtergronden van Scratch voor een groep van jonge docenten en studenten informatica. We spraken over programmeren en de filosofie achter Scratch, van Vygotski  en Piaget tot Papert en Resnick.
Goed onderwijs vinden is problematisch in Indonesië. Er is een groot tekort aan gekwalificeerde docenten en veel docenten kiezen vaak voor een privéschool. Dat kun je ze nauwelijks verwijten. De salarissen in staatsscholen zijn bijzonder laag en de klassen groot. Iboy Imanzah introduceerde tijdens mijn workshop de term pedagogische filantropie toen hij het had over de Indonesische leraren. Vandaar dat veel docenten die Coding Indonesia workshops geven voor de kinderen van de groeiende middenklasse dat doen naast hun gewone baan. Iboy is de maker movement pionier in Indonesië hij is founder van Makedonia, the makers’ community, de Indonesische maker movement. Hij  neemt deel aan het Indiase Design for Peace-initiatief van Kiran Bir Sethi, zij was een van de genomineerden voor de global teacher award.

Het is moeilijk om aan goede programmeurs te komen in Indonesië, zo stelt Remko Wijngarten, een succesvol ICT-ondernemer in Jakarta en ooit oprichter van Taxidirect. Remko haalt zijn programmeurs vooral uit India en Vietnam.  De opleidingen in Indonesië zijn duur en het Indiase opleidingsmodel werkt niet. In dit model leiden ICT-bedrijven talentvolle studenten op binnen het bedrijf. Men krijgt tijdens een driejarige opleiding ook een salaris, maar tekent er wel voor om een aantal jaren bij het bedrijf te blijven werken. Gaat men eerder weg dan staan daar stevige boetes tegenover. In Indonesië lukt dat niet omdat bij vroegtijdig vertrek er niemand is die de regels handhaaft. Men vertrekt en het opleidingsbedrijf heeft het nakijken.
Ik weet zeker dat de vlam van Coding Indonesia zich snel verspreidt zeker nu de Indonesische regering (in navolging van o.a. Vietnam) studiebeurzen beschikbaar heeft gesteld voor goede studenten. Kurie zou graag een paar van haar studententutors in Nederland willen laten studeren. Suggesties zijn welkom.

 

Kurie Suditomo

Kurie Suditomo

 

 

 

 

Waarom OCW zo weinig van ICT weet

Reageer »
beleidbesturencodingDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTImplementatieInformaticaInnovatiekleine scholenkrimplerarenmulitmediaOverheid
Onderwijsminister Wim Deetman in 1987

Onderwijsminister Wim Deetman in 1987

Onlangs had ik een uitgebreid gesprek met oud-onderwijsminister Wim Deetman later o.a. voorzitter van de 2e kamer, burgemeester van Den Haag en lid van de Raad van State.
Het ging mij nu met name om de oertijd van computers in ons onderwijs.  Deet, zoals hij door velen werd genoemd, had ik al enkele keren eerder geïnterviewd, voor het eerst in 1987. Ik heb hem leren kennen als een slimme, wat stijve maar integere politicus, wars van enig populisme. Populariteit streefde hij niet na, ook niet bij zijn collega’s, maar hij bleef wel altijd loyaal. Het interview met hem uit ’87 had ik meegenomen. Deetman was toen nog een jonge veertiger. Het zien van die foto ontlokt een glimlach.  Hij behoorde zonder twijfel tot de minst populaire ministers. Dat gold trouwens niet alleen bij de werkenden in het onderwijs, maar ook binnen het kabinet was hij weinig populair. Minister-president Lubbers behoorde tot zijn weinige politieke vrienden.
Bezuinigen op lerarensalarissen maakt je niet populair, al zaten we dan economisch in zwaar weer. Ik kan me herinneren dat ik enkele honderden guldens per maand op mijn parttime lerarensalaris moest inleveren. Misschien achteraf een blessing in disguise, het dwong als me jonge vader naar andere wegen te zoeken. Die vond ik deels na 10 jaar lesgeven in de journalistiek. (meer…)

WHY SCRATCH IS BECOMING A SUCCES

Reageer »
~Maker movementbeleidbesturenblended learningcodingDidactiekfilosofiegeschiedenis Ict en onderwijsICTImplementatieInformaticaInnovatieOverheidroboticaStimulering STEM

scratchtekening
Lessons from Logo
There is much to be said for the Scratch programming language or one of the dialects such as Scatchjr, Sniff or Snaas becoming the standard coding language for education. What makes a language suitable for education? The simplest answer is: simplicity of use. But that is not enough. You should be able to see results quickly, sound and image (video or graphics) can be added, but there is more. During the opening night of the successful Scratch2015 conference in August 2015 in Amsterdam (nearly 300 participants from over 25 countries), there was a very interesting lecture by the guest of honour Cynthia Solomon on the prehistory of Logo.
Why now focus on Logo? If you want to know something of the Scratch backgrounds you arrive at Logo. The principles (‘philosophy’) and the objectives of Scratch are essentially those of Logo. When I was in 1986 in Cambridge (Mass.) visiting Logo developer Seymour Papert in the new MIT Medialab, I had mistakenly thought that they were still in the pioneering stage. The opposite is true. Cynthia Solomon was with Seymour Papert since the late 60s and 70s trying to develop on the basis of developing psychological principles of Piaget education using ICT for children. For the interview (in Dutch) with Papert see. https://www.learningfocus.nl/2014/02/25/1986-interview-met-seymour-papert-mindstorms/.
Solomon wrote together with Papert in 1971 a still interesting article titled Twenty Things To Do With A Computer. It was then when they introduced the first version of Logo. Compared with Scratch Logo it was not such a simple language.
Solomon discussed the concepts of constructivism vs. constructionism and took a moment out to the maker movement:
1. constructionism is makings things to make sense
2. constructivism is making sense without doing things
3. maker movement is making things without attention to making sense
Cynthia went a little too simplistic and that was not appreciated by the people from the maker movement who were in the audience. But there was some truth in. In maker education workshops it is not always sufficiently clear what the learning objectives are or what the link is with curriculum.
Solomon had wit her beautiful photos and video footage. We saw a young hippie-like figure with long hair and beard who gave explanations of demonstrations. That hippie was Seymour Papert years before he wrote his famous Mindstorms, Children, Computers and Powerful Ideas (1980).
The core of Papert’s ideas is that not the computer should be ‘in command’ but the students and therefor he developed his famous ‘turtle’ language Logo, using a ‘virtual’ and later  a ‘physical’ (toy) turtle that you  could program. How powerful Papert’s ideas are still is proven by the rise of Scratch.
The technological possibilities were 30 years ago compared to now very limited. Schools in USA used Atari’s and the first Apple computers. A graphical interface did not exist. Because of the addition of audio and video and many other features Scratch now becomes a beautiful example of the idea that it is not about learning to code but coding to learn (to use the words of keynote speaker Mitchel Resnick).
Mitch Resnick, which I met him in 1986 when he was still a MIT PhD. , agrees that the basic principles have not changed. He told me, laughing at Scratch2015 that people sometimes say, “Hey man what you claim said Seymour Papert already in the 80s.” Mitch agrees and finds that just great, it proves the power of the Logo / Scratch approach.
The Netherlands also experienced in the 80s and 90s, a small but lively Logo community. We had the LOGO Center in Nijmegen, the Netherlands. And yet LOGO never spread really wide. In the project Informatics of the SLO (National Institute for Curriculum Development), where I was part of the development group, there were two colleagues who were LOGO enthusiasts: Paul Jansen and Ries Kock.
But the government opted for fairly generic computer science goals and SLO-developed learning materials. They also chose the MS-DOS standard. Thereby Learning’s focus shifted from Learning to Use Using to Learn.
Why Logo was not broadly implemented
I do not intend to describe the history of Logo, how interesting it is, but try briefly to explain why Logo never really caught on in the (Dutch) education and why I think this will be different with Scratch. But first, why not then?
1. In the 80s the emphasis was on learning to use. There were only command-driven operating systems. The more DOS commands you knew by heart the better. Later in 1984 the Apple Macintosh was introduced.

2. Learning to use applications such as word processing, databases, spread sheets, and possibly programming in Basic predominated. The necessary hardware knowledge was part of the new Information Science curriculum.
3. Training of teachers in the secondary education (elementary was later join) was time consuming and only for three teachers per school accessible, content was difficult. The idea was that they would share there knowledge with colleagues but that didn’t happen often and moreover many teachers changed job and went to industry.

4. There was no World Wide Web to share material. Schools were only in the late ‘90s for the first time connected. Internet is now available in every school.
5. Each PC or laptop or tablet has now a multimedia Internet connection
6. The teaching was highly focused instruction
7. There was hardly a relation with the existing curriculum
8. There was no community

9. Computing science was not a mandatory subject.
Why is this the moment for Coding?
In the 80s and 90s, the focus was on working with computerized databases (databases) and application software. A major goal was the development of knowledge on automation of data and processes.
With the rise of internet early 90s and especially the World Wide Web with hyperlinks (1994), information retrieval became increasingly important.
– Our present time is characterized by its attention to the development of creative applications. Facebook, LinkedIn, Twitter etc. are all creative and highly successful examples of creative ideas who combine coding and internet. All kind of (educational) smartphones apps are developed. We have now days tools that lets kids create their own apps. To summarise we see that coding is becoming less something for nerds/ Learning to code is coding to create. It is cool.
– The role of the traditional linear curriculum is reduced. If we now look at Scratch, we see alongside the similarities in educational psychology and educational vision but there are also some clear differences with Logo. Scratch has an active community that shares material, scenarios, and ideas, etc. That was the case not in the Logo-years. Internet and social media enable this. The Logo adepts were often united in little esoteric groups and they sometimes behaved like members of a cult. Scratch users are now days much more pragmatic and say a bit of instruction is OK.
– We now see active forums where questions can be posted and one get almost instant answers. Developments in Dutch primary school and the new curriculum proposals for computer science in secondary education there is more  room for coding and Scratch in the curriculum. The present education secretary Sander Dekker (40 years) seems to have an open toward ICT and innovation.
– Scratch (unlike Logo) is free. It is easy to access and runs on many platforms. In particular, the community building makes Scratch increasingly helps to Scratch to become a de facto standard. It was developed by a prestigious institute (MIT Media Lab). It is also well maintained and it is open source. Scratch2015 organizer Joek Montfort can be satisfied. I think Scratch going to make it.

 

WAAROM SCRATCH ZAL AANSLAAN

2 reacties
beleidbesturencodingDidactieke-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenLerenmultimediaProfessionaliseringPublicatiessocial media

Lessen van Logo

Er is veel voor te zeggen om de programmeertaal Scratch of een van de dialecten zoals Scatchjr, Sniff of Snap (voor heen BYOB) te gebruiken als de standaard codingtaal voor het onderwijs. BYOB bleek een niet zo geslaagde afkorting omdat deze afkorting bij feestjes in de VS vaak gebruikt wordt als Bring Your Own Booze (met dank aan Eelco Dijkstra).  Dus BYOB werd Snap.

Wat maakt een taal geschikt voor het onderwijs? Het simpelste antwoord is: eenvoud in gebruik. Maar dat is niet voldoende. Je moet snel resultaten kunnen zien, geluid en beeld (video of illustraties) kunnen invoeren, maar er is meer. Tijdens de openingsavond van de succesvolle Scratch2015 conferentie in augustus 2015 in Amsterdam (bijna 300 deelnemers uit meer dan 25 landen) was er een bijzonder interessante lezing van de eregast Cynthia Solomon over de oertijd van Logo.

Waarom nu aandacht voor Logo? Wie iets van de achtergronden van Scratch wil weten komt uit bij Logo. De uitgangspunten (de ‘filosofie’) en de doelstellingen van Scratch zijn in wezen die van Logo. Toen ik in 1986 een bezoek bracht aan Logo-ontwikkelaar Seymour Papert in het nieuwe MIT Medialab in Boston had ik ten onrechte het idee dat men nog in de pioniersfase was. Het tegendeel is waar, Cynthia Solomon was met Seymour Papert al vanaf eind jaren ‘60 en de jaren ’70 bezig op basis van ontwikkelingspsychologische principes van Piaget onderwijs met inzet van ICT te ontwikkelen voor kinderen. Zie voor het interview met Papert. https://www.learningfocus.nl/2014/02/25/1986-interview-met-seymour-papert-mindstorms/ .

Solomon schreef samen Papert in 1971 een nog steeds lezenswaardig artikel getiteld Twenty Things To Do With A Computer. Hier wordt ook de oerversie van Logo geïntroduceerd. Vergeleken met Scratch was Logo niet zo’n simpele taal als men deed voorkomen.  Solomon ging in op de begrippen constructivisme vs constructionism en haalde even uit naar de maker movement:

  1. constructionism is makings things to make sense
  2. constructivism is making sense without doing things
  3. maker movementis making things without attention to making sense

Cynthia ging wat kort door de bocht en deed mensen uit de maker movement daarmee tekort. Toch zat er een kern van waarheid in. In sommige workshops kennen toch wel een hoog erg fröbelgehalte zonder dat voldoende duidelijk wordt gemaakt wat er achter zit of wat de koppeling met curriculum is..
Solomon had mooi foto- en videomateriaal meegenomen. We zagen van een jonge hippie-achtige figuur met lang haar en baard die uitleg gaf bij demonstraties. Die hippie was Seymour Papert nog jaren voordat hij zijn beroemde Mindstorms , Children, Computers and Powerful Ideas (1980) schreef.

De kern van Papert’s ideeën is dat niet de computer ‘in command’ moet zijn maar de leerlingen en daartoe ontwikkelde hij zijn beroemde ‘turtle’ taal Logo, waarmee je de gang/bewegingen van een ‘virtuele’ en later ‘fysieke’ (speelgoed) schildpad kon programmeren. Hoe powerful Papert’s ideeën zijn blijkt nu uit  de opkomst van Scratch. (meer…)

Truijens vs de Vijlder

Reageer »
beleidbesturencodingDidactiekInformaticaLeerplanontwikkelingOverheid

 

 

Aleid Truijens op de conferentie Kwaliteit in onderwijs

Aleid Truijens op de conferentie Kwaliteit in onderwijs

 Vonken in plaats van vinken

Met hoge verwachtingen keek ik uit naar een debat tijdens het congres  waaraan o.a. deelnamen Volkskrant columniste Aleid Truijens en lector en oud-OCW beleidsambtenaar Frans de Vijlder. De eind juni gehouden conferentie over Kwaliteit in onderwijs was een initiatief van onder meer Roel in ’t Veld, ooit als directeur-generaal hoger onderwijs de schrik van de universiteiten. De mensen die ooit aan de knoppen draaiden gaven nu ruimhartig toe dat de praktijk soms anders uitpakte dan de bedoeling was. Ook in ’t Veld verfoeide nu de overmaat aan regels waar hij zelf aan heeft bijgedragen.
Ik geniet vaak van de tegendraadse maar ook nuchtere opvattingen van Aleid Truijens over onderwijs. Over het algemeen zie je dat de meeste conferenties verzamelplaatsen zijn van gelijkgestemden. ‘Slechts tegenspraak brengt ons verder’ zei Joop den Uyl eens. Truijens en de Vijlder hadden secondanten meegenomen. Bij De Vijlder was dat o.a. Jacquelien Boerefijn. Zij is lerares biologie en zij-instromer. Truijens werd bijgestaan door ROC-docente Laura Polder en twee van haar studenten.  Boerefijn fulmineerde terecht tegen het feit dat de vrije ruimte van de docent alleen maar afnam door de regelzucht van de overheid en het schoolmanagement. Zij moet van haar directie van te voren inschatten wat het gemiddelde eindexamencijfer voor haar vak zou zijn. Dat doe je altijd fout. Valt het lager uit dan heb je het niet goed gedaan. Is het hoger dan waren je ambities te laag. Leraar wordt weleens het mooiste beroep ter wereld genoemd, maar  vreemd dat uiteindelijk na vijf jaar slechts 28% van de nieuwe leraren in het onderwijs blijft. Boerefijn geeft naast biologie ook nog gelukslessen op school.

Eigenlijk bleken beide sprekers het vooral eens te zijn.  In de groepjesdiscussie daarna waren er wel verschillen. Truijens legde vooral de nadruk op het belang van Bildung en bestreed de in haar ogen overdreven aandacht voor de digitalisering van het onderwijs. Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Bildung. Ze maakte zich ook zorgen om de ik-cultuur op de scholen. Het gaat vooral om “What’s in it for me” en nauwelijks om “Wat kan ik later aan de maatschappij bijdragen”. Jammer dat Aleid Truijens een (schijn)tegenstelling creëerde tussen Bildung en het gebruik  van ICT. Truijens ziet ICT op school puur als hulpmiddel en gaat daarbij voorbij aan de inhoudelijke aspecten van ICT zoals computationeel denken (waaronder informatica, algoritmiseren en coding). Ze meent dat er in het onderwijs een tegenbeweging ontstaat waarbij men weer toe wil naar authentieke leerervaringen in de kunst, muziek, toneel, literatuur etc. Aleid wordt gesteund door een recent artikel in The Times Educational Supplement (TES) waarin wordt gepleit voor meer “Real world learning experiences”. https://www.tes.co.uk/news/school-news/breaking-views/pupils-need-a-break-virtual-reality-order-experience-real-world. Het gevaar dreigt volgens haar dat er een tweedeling komt en dit soort zaken nu weer iets alleen van de elite worden. Daar heeft ze misschien een punt.

Petra Polder, die Aleid Truijens secondeerde, had twee van haar studenten (Magalie en Ilaya) meegenomen. Petra is een jonge maatschappelijk werkster (jeugdzorg) en ROC-docente. Ze is niet van “lesgeven is een roeping” maar wel van “lesgeven is mijn passie”. Petra combineert de harde praktijk met lesgeven op een ROC. Het was duidelijk dat Magalie en Ylaya met haar wegliepen. Ook op de ROC zien we dat de regelzucht steeds verder doordringt. Petra hield een fraai betoog over minder aanvinken. Zelf dacht ik dat de competentiegekte, waarover ik in 2001 schreef, over zijn hoogtepunt heen was. Het tegendeel blijkt waar. Het is alleen maar erger geworden. Assesment van studenten betekent vooral lange lijsten met competenties afvinken. Een jonge docente op een hbo facility-managementopleiding wordt er niet goed van. Zij hield een pleidooi voor minder vinken en meer vonken in het onderwijs. Het gaat niet louter om afvinken maar ook om professionaliteit (‘het timmermansoog’) en vertrouwen, stelde zij. Dit illustreerde zij op indrukwekkende wijze met de recent bij haar geconstateerde borstkanker en de manier waarop haar specialist een behandelingsvoorstel opstelde.

Er waren ook bizarre sessies, waarin we blikken in de toekomst moesten werpen. Wist u dat we iemands geheugen al op een chip kunnen zetten? Dat stelde een van de sessieleiders. Maar dat kunnen we al eeuwen dacht ik. Noemen we dat niet een boek schrijven en lezen. Maar stelde hij ons gerust, omgekeerd kan het nog niet. Toen iemand de betrouwbaarheid van Wikiwijs vergelijk met die van de Encyclopedia Britannica vroeg de presentator wat dat laatste is. Hier valt nog veel Bildungswerk te verrichten.

 

Over het CodePact

Reageer »
beleidbesturencodingICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenProfessionalisering

leerlingen van de Ontplooiing

Programmeervouchers voor de digitale rugzak

Een aantal organisaties en commerciële bedrijven heeft de koppen bij elkaar gestoken om programmeren in het (basis)onderwijs te stimuleren. Ze ondertekenden een CodePact. Daar is niks mis mee. Integendeel aandacht voor ‘coding’ (maar liever ook wat breder gezien als “computanional thinking’) is een goede zaak. StartupDelta, met Neelie Kroes als speciale gezant, is initiatiefnemer van het nationaal CodePact. Maar voor het beginnen van een startup, is ‘coding’ an sich niet waar het om gaat. Dan hebben we het juist over een combi van problem-solving, creativiteit, algoritmisch denken, ondernemerschap en programmeren. (meer…)

Ziet Volkskrant niets in programmeren op school?

Reageer »
beleidbesturenblended learningcodingDidactieke-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaLeerplanontwikkelingroboticaStimulering STEM

 

Waarom ontbreken de ingezonden brieven voor programmeren/informatica?

Een week geleden schreef Aleid Truijens een kritische column over computers op school. Twee stellingen domineerden: laat men eerst maar eens bewijzen dat het ICT op school werkt en programmeren op school is onzin.  In een ingezonden brief (zie hieronder) gaf ik aan dat er voldoende wetenschappelijk onderzoek is waarin wordt aangetoond dat ICT onder bepaalde voorwaarden een zeer gunstig leereffect heeft. Verder gaf ik aan wat volgens velen het belang is van programmeren/informatica in het voortgezet onderwijs. Dat mij brief niet werd gepubliceerd vind ik geen enkel punt. In een keurige Volkskrantreactie werd mij dit medegedeeld. Ik verwachtte daarom wel andere reacties positief en negatief. Helaas geen enkele pro-programmeerbrief was er za 2/5 te vinden.Ik maak me sterk dat er naast die van mij geen pro-coding /informatica reacties waren. Een brief contra programmeren heb ik kunnen ontwaren. Een systeemanalist/programmeur gaf aan dat hij voor zijn werk erg veel had gehad aan Latijn en Grieks voor zijn werk. Moeten we nu  Latijn en Grieks verplicht te stellen op het havo/vwo, zoals in het gymnasium voordat de hbs bestond. We hebben het dan over de eerste helft van de 19e eeuw toen Nederland sterk achterliep bij de industriële revolutie. (meer…)

Coding/programmeren op School

Reageer »
beleidcodingDidactiekICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenonderzoekOverheid

 

Er is enige tijd geleden wat reuring rond het onderwerp programmeren op school. Aanleiding was een kritische column van Aleid Truyens in de Volkskrant. Ik ga niet in op de kop van de column: Eerst onderzoek en dan gebruik. Er is de afgelopen decennia al veel onderzoek gedaan en kort door de bocht is de conclusie dat wanneer ICT is ingebed in de eigen visie en manier van werken er wel degelijk sprake is van een positief effect op onderwijsleerprocessen. Dit is allemaal keurig gedocumenteerd in het werk van Alfon ten Brummelhuis van Kennisnet.
Internationaal gebruikt men de term coding. Coding is voor mij een pars pro toto voor algoritmiseren, programmeren en de theorie die daarbij hoort. Coding op de basisschool nu al verplichten is onzin, al was het alleen al om de onmogelijkheid daar nu leraren voor op te leiden. Maar er zijn genoeg basisschoolleerlingen die coding heerlijk vinden en zo hun eigen apps maken. Vraag maar aan Pauline Maas die veel op basisscholen doet. We zien een aantal interessante en succesvolle initiatieven zoals Codekinderen (Pauline Maas), Coderdojo’s, Scratch (Joek van Montfoort), en robotica/robocupjunior (Peter van Lith en  Martin Klomp). Vooral mee doorgaan. (meer…)

30 jaar ICT in het onderwijs

2 reacties
~Maker movementbeleidbesturencodinge-learninggeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaInnovatieLeerplanontwikkelinglerarenonderzoekOverheidProfessionaliseringroboticasocial media

DSC07296

Het slechte en het goede nieuws

Deze tekst is gebaseerd op mijn lezing gegeven op de Nationale OnderwijsTentoonstelling (NOT) van 27 – 31 januari 2015

“In vijf tot tien jaar moeten alle leerlingen zijn onderwezen in de mogelijkheden van de computer voor beroep, deelname aan de maatschappij en persoonlijke ontplooiing”. Men zou kunnen denken dat dit een recente politieke doelstelling is.  Niets daarvan. Het gaat om het onderwijsdeel van het Informatica Stimuleringsplan. De tekst komt uit een schrijven uit 1984 van minister Deetman aan de tweede kamer en werd geciteerd door Joke Voogt bij haar oratie als bijzonder hoogleraar ICT en curriculum (UvA) in november 2014.

Of deze doelstelling anno 2015 is gehaald, valt te betwijfelen.  Het duurt allemaal een beetje langer. Misschien was de doelstelling te hoog gegrepen, misschien zijn de maatschappij en de technologie te snel veranderd. Of is er iets anders aan de hand? Zijn er miljarden uitgegeven aan plannen die achteraf niet zo succesvol bleken? En hoe staan we er nu voor? Wat dat laatste betreft is er zowel slecht nieuws als goed nieuws. (meer…)

Informatica en ICT op school leven

Reageer »
~Maker movementbeleidDidactiekgeschiedenis Ict en onderwijsICTInformaticaLezingenOverheidPresentatiesrobotica

Zoals toegezegd hierbij de sheets van mijn presentatie over 30 jaar ICT in het onderwijs, die ik dinsdag 27 januari op de NOT heb gegeven. Daarbij stelde ik ook de huidige positie van informatica aan de orde. Naar aanleiding van deze presentatie werd ik benaderd door de onderwijsverslaggever van de Telegraaf. Deze maakte er een bericht van op de Telegraafsite, waar tot mijn verrassing 110 reacties op kwamen. Daarna kreeg ik een tweet van Patrick Woudstra (dank) dat Geen stijl het bericht ook  had ‘overgenomen’ wat 145 reacties tot gevolg had. Dit onderwerp leeft dus kennelijk onder de mensen.
Hierbij de URL’s en de bijbehorende sheets.
http://www.telegraaf.nl/binnenland/23605621/__Onderwijs_faalt_met_informatica__.html?utm_source=t.co&utm_medium=referral&utm_campaign=twitter

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2015/01/onderwijsfaal_gebruik_ict_in_s.html#comments

NOT 2015 pdf eindvs