War Child en Connected Learning

Deze week was ik aanwezig bij een indringende presentatie van Kate Radford, programmamanager bij War Child.  Dit in het kader van een persbijeenkomst rond Connected Learning georganiseerd door Cisco Nederland. Cisco presenteerde  hun concept en visie met betrekking tot Connected Learning.
Het gaat onder meer om het implementeren van robuuste en veilige infrastructuren en het Internet of Everything (dus met domotica-toepassingen) en het integreren van zinvolle toepassingen daarbinnen. Ik beperk me nu even tot het funderend onderwijs, maar er waren ook presentaties vanuit het hbo.
Kansen voor Connected Learning zijn er natuurlijk genoeg in het K-12 onderwijs. Er zijn veel gebieden waar het lesgeven moeilijk is en het een uitdaging is om voor kinderen in hun eigen gemeenschappen onderwijs te verzorgen. Gebieden waar ook sprake is van sense of urgency. Dat kan gaan om bijvoorbeeld de eilanden in Indonesische archipel, kleine scholen in Nederlandse krimpgebieden, maar natuurlijk helemaal in conflictgebieden.
In Soedan kunnen 3 miljoen kinderen niet naar school.  In de wereld zijn er ca. 30 miljoen kinderen in oorlogsgebieden die geen onderwijs kunnen volgen, stelde Kate.  Zo’n 250 miljoen genieten mondiaal sowieso geen onderwijs.
Als een heel dorp samen oplet of het goed gaat met de kinderen, oog heeft voor hun belangen, is dat vaak een prettige en veilige plek om te zijn. Dat is in ons land zo, maar ook in Afrika, Zuid-Amerika of het Midden-Oosten stelt War Child. War Child geeft kinderen de hoofdrol in het creëren van die veiligheid. Onderwijs, samenwerken en leren vormen de sleutel naar een betere en veilige toekomst. Het principe is ‘to educate the village’. Er voor zorgen dat men toegang heeft tot leermiddelen, draagt bij aan gelijke kansen voor alle kinderen en tot verbetering van het verstoorde onderwijssysteem.
Momenteel is War Child begonnen in Soedan. Men gaat uitbreiden naar het Midden-Oosten.  War Child heeft daar gekozen voor wiskunde aan kinderen tot groep 6.  Op basis van het bestaande curriculum in Soedan is in Nederland een wiskunde game ontwikkeld. Men hanteert het principe value-for-money. Sleutelwoorden zijn: de culturele context, creativiteit,  samenwerken(d) leren, participatie en evidentie (wat zijn de leeropbrengsten?). Daarbij gaat het om de kosten per kind, de effectiviteit en de bijdrage aan gelijke kansen.
Er is een groot gebrek aan leerkrachten in Soedan dus men werkt met facilitators. De leerlingen gebruiken tablets. Door het ontbreken van een geschikte digitale infrastructuur wordt er nog off-line gewerkt maar in Syrië zal er ook sprake zijn van fysiek connected-learning. War Child wordt in haar activiteiten o.a. ondersteund door Cisco en verdient ons aller steun. http://www.warchild.nl/

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *