Leer vluchtelingen Nederlands leren

volkskrant asielzoekers

En waarom er nog niets gebeurt

In oktober 2014 stuurde ik een voorstel aan de PO-raad naar aanleiding van de grote toestroom van kinderen van asielzoekers en de vaststelling dat traditionele oplossingen voor leren van Nederlands ontoereikend zijn. Uitgangspunt is dat het leren van de Nederlandse taal voor vluchtelingen en hun kinderen cruciaal is.

Ik stelde de inzet voor van onconventionele methoden met behulp van ICT, e-learning, blended learning (in dit geval een combi van F2F en communicatief taalonderwijs). Eerdere had ik contact met de NT2 club van de Vrije Universiteit.  Men wilde graag meewerken. Daar gaf men aan dat men vooral behoefte had aan wat ik noem Quick and Dirty korte lessen Nederlandse taal.
In het afgelopen jaar is er wat dit betreft weinig gebeurd.
De PO-raad stelde in oktober 2014 dat bij de schoolbesturen de meeste behoefte bestond aan informatie over de bekostiging van het onderwijs aan de (vaak steeds wisselende) groep van leerlingen. De PO-raad stelde dat het vooral om de vraag gaat met welk aanbod deze leerlingen het best ‘bediend’ kunnen worden gezien het feit dat goed onderwijsmateriaal ontbreekt en onderwijs niet altijd het eerst noodzakelijke is, maar deze kinderen ook (en soms vooral) behoefte hebben aan ondersteuning van een kinderpsycholoog en speltherapeut voor de verwerking van hun traumatische ervaringen. Als goed onderwijsmateriaal ontbreekt, lijkt me daar toch juist een uitdaging te liggen.
Inmiddels blijken de overheid en zijn perifere organisaties vooral problemen te zien. Het woord uitdaging hoort nu niet meer tot hun vocabulaire. “De ICT-voorzieningen zijn onvoldoende, er zijn te weinig bevoegde NT2-docenten” (bevoegdheid speelt plots een grote rol), “wie zal dat betalen”, het gaat vooral om “traumabeheersing” (er zijn kennelijk wel genoeg bevoegde therapeuten).
Er bestaan uitstekende communicatieve methoden om Nederlands te leren. Tijdens de kerstdagen sprak ik bij toeval een manager van Rosetta Stone in Londen. Het is een gerespecteerd bedrijf met een Europees kantoor in Londen dat multimediale materiaal maakt om een taal te leren spreken. De content is on-line beschikbaar en op CD-Rom. Men was zeker geïnteresseerd om niet-commercieel te participeren, maar wilde absoluut niet de indruk wekken hieraan te willen verdienen. In Duitsland heeft een initiatief van McDonalds geleid tot veel kritiek, vertelde hij me waardoor het initiatief averechts uiteindelijk uitpakte. Het verklaart de terughoudendheid bij RosettaStone. Terecht stond in de Volkskrant van 30 december dat het leren van onze taal de hoogste prioriteit heeft. Wie pakt dit op?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *