Categorie: leraren

(Edu)meetups, bijeenkomsten van en door leraren georganiseerd

2 reacties
CommunicatieDidactiekICTlerarenPresentatiesProfessionalisering

Rotterdam hielp Amsterdam enige tijd gelden met een interessant initiatief. In navolging en met gebruikmaking van de ervaringen van de succesvolle Meetups010 bijeenkomsten in de grote havenstad aan de Maas vond de eerste meetup020 in Amsterdam plaats.
Even ter vergelijking: bij de raadpleging rond Onderwijs2032 in de Amsterdamse Balie waren ca. 35 personen aanwezig, waarvan ongeveer 15 personen die voor de klas stonden en zeker vijf personen tot de organisatie behoorden.  De raadpleging was georganiseerd door de Onderwijscoöperatie ( ‘Van, voor en door de leraar’).
Hoe anders was de situatie in het schoolgebouw van het nieuwe Cartesius2 Lyceum (enkele jaren geleden nog thuishaven van circus Elleboog).  Meetup020 werd afgelopen dinsdagavond door bijna 70 personen bezocht.  Men moest de inschrijving vanwege de grote belangstelling stop zetten. Van de aanwezigen was veruit de meerderheid leraar.

“Het belangrijkste adagium van Frans is, blijf onafhankelijk en laat je niet betalen door de gemeente of wie dan ook. Eerst krijg je wat geld en al gauw verwacht men wederdiensten.”

De bedoeling van deze informele,  door onderwijsmensen georganiseerde bijeenkomsten,  is vooral ervaring en kennis delen. Maar ook discussiëren over nieuwe ideeën, plannen et cetera. Inmiddels schieten deze succesvolle bijeenkomsten als paddenstoelen uit de grond. Ze vormen de bewijzen van een nieuwe trends waarbij ‘ongeorganiseerd’  bijeenkomsten door groepen betrokkenen worden georganiseerd rond zelf ingebrachte thema’s. (meer…)

Voor honderden scholen dreigt in nieuwe schooljaar het doek te vallen

Reageer »
besturenfusiekleine scholenkrimpleraren

Wacht niet af bij dreiging

Het nieuwe schooljaar is voor de meeste scholen weer begonnen.  Dat betekent dat voor honderden kleine scholen het ook het laatste schooljaar zal zijn. Voor veel kleine kernen is sluiting een zeer dramatische gebeurtenis, die vaak onnodig is. Ouders en Medezeggenschapsraad hebben in het proces van opheffing/fusie vaak veel meer invloed dan ze zich bewust zijn. De sluiting is altijd het gevolg van een keuze die het bestuur maakt. Ook als de school onder de wettelijke norm uitkomt zijn er pragmatische oplossingen. Vaak zijn er al afspraken met de gemeente over een brede school waar de leerlingen heen gaan. Soms is men al met de bouw begonnen. Een brede school kan voordelen hebben maar als dat ten koste gaat van de vertrouwde dorpsschool dan ligt dat vaak anders.
De afgelopen jaren heb ik (samen met anderen) met succes een aantal ouders en MR’s van bedreigde scholen in o.a. Friesland, Drenthe en Overijssel mogen bijstaan. Slechts in een geval had dit geen succes omdat er werd feitelijk te laat aan de bel getrokken.
Tijdens mijn lectoraat aan de lerarenopleiding van Noordelijke Hogeschool in Leeuwarden (NHL) heb ik de waarde van de kleine rurale school pas echt ontdekt. Volgens de internationaal bekende onderwijsexpert prof. Stephen Heppell zou de kleine school juist de norm moeten zijn.
Betrokkenen (zoals ouders, leraren en betrokken inwoners) aarzel vooral niet als er zich een opheffingsdreiging aankondigt om aan de bel te trekken en neem desgewenst contact op met mij.

Jan Lepeltak
j.lepeltak@learningfocus.nl , tel.: 06 5392 7287
Zie verder ook mijn artikel http://www.learningfocus.nl/2015/03/03/kleine-scholen-en-kwaliteit-gaan-goed-samen/

KomenskyPost vanaf 1 mei

Reageer »
asielkinderenbeleidbesturencodingCommunicatieconnected learningDidactieke-learningICTImplementatiekrimpLeerplanontwikkelinglerarensocial media

KomenskyPost header nieuw

De hoeveelheid informatie over ontwikkelingen op het gebied van innovatie en onderwijs zoals die via blogs dagelijks tot ons komt is voor een individu niet meer bij te houden. KomenskyPost selecteert, vat kort samen, schrijft zelf en linkt. Zo wil de redactie iedere geïnteresseerde op de hoogte houden. De redactie is daarbij volledig onafhankelijk.De humanistische vrijdenkersgeest van Komensky speelt daarbij een rol.

Komensky, beter bekend als Comenius (1592 – 1670), was asielzoeker (in Nederland), pedagoog, onderwijsvernieuwer en humanist. Hij was de eerste pedagoog die het belang van het gebruik van afbeeldingen in het onderwijs benadrukte. Comenius stond standenloos onderwijs voor, waarbinnen elk kind zich volledig kon ontwikkelen. Zijn opvattingen zijn nog opmerkelijk actueel.

www.komenskypost.nl

Nederland nog steeds sloomste jongetje van de informatica klas

Reageer »
beleidcodingCommunicatieDidactiekICTImplementatieInformaticaInnovatielerarenonderzoek

We beginnen met het goede nieuws. De Vernieuwingscommissie Informatica havo/vwo onder voorzitterschap van Erik Barendsen is onlangs met een degelijk advies gekomen voor het eindexamenprogramma havo/vwo. Hier is over nagedacht. Het voorstel wordt breed gedragen. Het advies zit inhoudelijk goed in elkaar.  Ik mis wel aandacht voor de didactiek. Ideeën over hoe je je examendoelen bereikt zonder te vervallen in traditionele instructie? Wellicht komt dat in de voorgestelde handleiding voor invoering naar de scholen aan de orde.  Verder is het onderscheiden van 18 kennisdomeinen misschien wat veel van het goede. Zelf zou ik het keuzethema Algoritmiek, berekenbaarheid en logica eerder onder het kerndomein grondslagen laten vallen. Zolang we geen quantumcomputers hebben lijkt dit me een vrij elementair en duurzaam onderdeel van de informatica. Heeft men nog van de ervaringen van het  succesvolle vak fysische informatica kunnen leren? Ik lees er niet over.
Maar hoe zit het met het slechte nieuws? Als het om Coding/computational thinking op school gaat, behoren wij langzamerhand tot het slome jongetje in de Europese klas. Zie het onderzoek van het European Schoolnet van 2015 http://fcl.eun.org/documents/10180/14689/Computing+our+future_final.pdf/746e36b1-e1a6-4bf1-8105-ea27c0d2bbe0.
Het keuzevak informatica wordt gekozen door zo’n 12% van de leerlingen. Daar verandert het advies weinig aan. Dat is geen verwijt. De opdracht was nu eenmaal ontwerp een nieuw examenprogramma voor het keuze vak informatica in de 2e fase van havo/vwo. Dit vak  bevindt zich al jaren in negatieve spiraal, zo wordt ook in het advies terecht opgemerkt.  Het advies biedt geen de oplossing biedt. Hoe wordt de computationele kennis van de overige leerlingen geborgd? Niet dit dus.
Het probleem is dat het onze bewindspersonen ontbreekt aan een visie over de plek van Coding/computational thinking in ons huidige onderwijs. Geen visie is ook een visie namelijk de slechts denkbare. Platform 2032 waar de bewindspersonen zo gretog naar verwijzen (‘ik neem alles over’ zegt Dekker) vindt het belangrijk en daar blijft het voorlopig bij. De blik is gericht op de horizon van 2032.  We lezen voorstellen voor procedures van curriculumontwikkeling in het Onderwijs2032 advies. Vooralsnog duurt het, valt te vrezen ,jaren voor er onderwijsbreed iets met Coding gaat gebeuren in ons onderwijs.
Vaak wordt naar Engeland gekeken als het om de voortvarende invoering van coding gaat. Zie ook het Kennisnetrapport waarin het inspirerende project Computing at Schools (CAS) wordt beschreven https://www.kennisnet.nl/fileadmin/kennisnet/publicatie/Computing_onderwijs_in_de_praktijk.pdf . Inmiddels is ook François Hollande bezig met de invoering van zijn nationale programma L’école Numérique. Vanaf komend schooljaar zullen alle kinderen in de basisschool kennismaken met programmeren en de digitale cultuur. Deze lijn wordt in het schooljaar 2016-2017 ook in het voortgezet onderwijs voortgezet, waarbij voor leerlingen ook verdieping mogelijk is. Er wordt daarnaast stevig ingezet op de professionalisering van de docenten. Een jaar nadat de Président de la République de eerste stichting van een Grande École du Numérique bekend maakte, opende deze begin februari 2016 haar deuren. Uiteraard is er commotie over de plannen,  zo hoort dat ook en dat is in Frankrijk te verwachten, maar de voortvarende jonge, charismatische Franse minister van onderwijs Najat Belkacem (geb. in Marokko 1977) houdt stug vol. Zie haar site http://www.najat-vallaud-belkacem.com/. Twitteren doet Najat ook. Zij heeft bijna een half miljoen volgers (Mark Rutte heeft er 50.000 en Jet Bussemaker nog geen 5000).
De directe bemoeienis van president Hollande en Najat Belkacem geven aan hoe belangrijk de Franse politiek L’école Numérique vindt. Dat Sander Dekker zijn directeur-generaal po-vo stuurt om het advies van de Vernieuwingscommissie Informatica havo/vwo eind maart in ontvangst te nemen is weinig hoopvol.

Learn different: The AltSchools

1 reactie
beleidblended learningcodingDidactieke-learningICTInnovatielerarenLerenmulitmediaroboticasocial media

Learn different: The AltSchools

De school als  ‘for profit’ organisatie.

‘Think different’ was het motto van Steve Jobs. Zijn weduwe Laurene Powell Jobs heeft via haar charity vijftig miljoen dollar gereserveerd voor onderwijsvernieuwing daarbij is “Learn different’ het devies geworden. In The New Yorker van 7 maart 2016 staat een interessant artikel over de zogenaamde AltSchools in de VS. De Alt-schools zijn basisscholen (groep 1 tot en met groep 8) waarbij technologie een centrale rol speelt en die in hun aanpak sterk doen denken aan de Iederwijsschool van ruim 10 jaar geleden.  Maurice de Hond zou er zijn vingers bij aflikken en Aleid Truijens zou er van wakker liggen.

De AltSchools, er zijn er inmiddels vijf in de VS en er volgen er nog vijf (Manhattan, Chicago, San Francisco), willen de leerlingen voorbereiden op hun werkomgeving in de 21e eeuw. ‘Needs and passions’ is het devies. Kleine klassen, kleine teams waarbij een van de leerkrachten als schoolhoofd optreedt en gepersonaliseerd leren centraal staat en waar allerlei programmatuur voor wordt ontwikkeld.  Het schoolgeld voor de AltSchools bedraagt $ 30.000,-  maar dan krijg je ook wat. De eerste scholen zijn in 2013 gestart. (meer…)

Leer vluchtelingen Nederlands leren

Reageer »
beleidbesturenblended learningCommunicatiee-learningICTImplementatieInnovatielerarenLerenmulitmediaOverheidsocial media

volkskrant asielzoekers

En waarom er nog niets gebeurt

In oktober 2014 stuurde ik een voorstel aan de PO-raad naar aanleiding van de grote toestroom van kinderen van asielzoekers en de vaststelling dat traditionele oplossingen voor leren van Nederlands ontoereikend zijn. Uitgangspunt is dat het leren van de Nederlandse taal voor vluchtelingen en hun kinderen cruciaal is.

Ik stelde de inzet voor van onconventionele methoden met behulp van ICT, e-learning, blended learning (in dit geval een combi van F2F en communicatief taalonderwijs). Eerdere had ik contact met de NT2 club van de Vrije Universiteit.  Men wilde graag meewerken. Daar gaf men aan dat men vooral behoefte had aan wat ik noem Quick and Dirty korte lessen Nederlandse taal.
In het afgelopen jaar is er wat dit betreft weinig gebeurd. (meer…)

Mijn inspiratoren 2015

1 reactie
beleidcodingCommunicatieDidactieke-learningICTImplementatieInnovatielerarenLerensocial media

 

Pedro-De-Bruyckere

Mijn top-10 lijst van Nederlandstalige ICT-inspiratoren, tweeters en edubloggers

Belangrijk bij mijn keuze waren: informatiegehalte (dus geen open deuren, maar nieuwe gezichtspunten uit onderwijs en wetenschap), regelmatig twitteren, onafhankelijkheid, stijl en leesbaarheid, bloggen en last but not least, wie prikkelden mijn fantasie en inspiratie? Over de uitslag kan altijd worden gecorrespondeerd.

  1. Pedro de Bruyckere @thebandb. Het meervoudige Vlaamse talent.
    Niet alleen de beste stand-up comedians komen uit Vlaanderen. Dat geldt ook voor de beste ICT-sprekers. Zo een als Pedro kennen we niet in de lage landen. Hij paart humor aan nuchterheid en kennis. Elk verhaal is weer anders en verrassend. Zie ook zijn blogs op http://xyofeinstein.wordpress.com/ met daarbij mooie links naar interessante sites. Pedro publiceert tegenwoordig dagelijks wel erg veel op zijn blog. Denk ernaan Pedro: “In Beschränkung zeigt sich erst der Meister.” (meer…)

Stichting Leerkracht bezoekt Hoogovens

Reageer »
beleidbesturenCommunicatieDidactiekICTLeerplanontwikkelinglerarenOverheid

hoogovens

Wat de Mckinsey-aanpak voor het onderwijs kan betekenen.

Onlangs mocht ik deelnemen aan een bezoek aan de Hoogovens georganiseerd door De Stichting Leerkracht (DSL). De trotse werknemers spreken nog steeds van de Hoogovens en niet van Tata-steel (Tata klinkt ook beetje lullig).  De Hoogovens maken deel uit van het Indiase Tata Steel, nr. 11 op de wereldranglijst van staalproducenten.
Veel onderwijsmensen kennen inmiddels de activiteiten van de Stichting Leerkracht: het ingang zetten van innovatie- en verbetertrajecten op scholen met gebruikmaking van een methodiek ontleend aan het oudste managementconsultancy-bedrijf ter wereld McKinsey. Een bedrijf met een weerbarstig verleden. Zie voor een interessant artikel over Mckinsey The Independent  (2015). http://www.independent.co.uk/news/business/analysis-and-features/mckinsey-how-does-it-always-get-away-with-it-9113484.html.

Ik zal eerlijk zijn. De relatie McKinsey – onderwijs deed mijn wenkbrauwen even fronsen. “Run schools as you run succesfull business” kwam ik als slogan tegen naar aanleiding van McKinsey’s rapport over global education. McKinsey heeft zeker een punt als men stelt dat wil je het onderwijs verbeteren je de positie en de kwaliteit van de docenten dient te verbeteren. De kwaliteit van het onderwijs kan de kwaliteit van de docenten nooit overstijgen. Ik moest daarbij denken aan het toenemende aantal onbevoegde docenten.

Jaap Versfeld (oud-McKinseypartner) is de gedreven motor achter de St.Leerkracht. Hij is in de gelegenheid zijn tijd geheel pro-bono aan de DSL te weiden.  Inmiddels nemen enkele honderden PO en VO-scholen mee aan het DSL-programma.
Ik vond het fijn dat DSL/Jaap mij in de gelegenheid stelde de Hoogovens te bezoeken. Ik heb iets met de Hoogovens, een broer van mij heeft er zo’n 25 jaar gewerkt tot hij de zoveelste reorganisatie niet overleefde.  Een trauma waar hij nooit geheel overheen is gekomen, want de Hoogovens gaat kennelijk in je bloed zitten.
Tata heeft het zwaar.  Er is overproductie aan staal in de wereld, mede veroorzaakt door de economische crises. China is verantwoordelijk voor 50%  van de mondiale staalproductie. Om concurrerend te kunnen blijven is vooral aandacht voor kwaliteit en innovatie  een belangrijke voorwaarde voor duurzaamheid,stelde directeur Hans van de Berg. Wij moesten nadenken over wat de nieuwe op Toyota-gebaseerde lean-aanpak van Hoogovens voor een school kan betekenen.  Onderwijsmanagers kunnen zeker veel leren van bijv. de Hoogovensaanpak. Bijvoorbeeld als het gaat om veelvuldige  en heldere communicatie binnen de school.  Geen controle van de medewerkers maar nagaan of men zijn werk goed kan doen en of er belemmeringen zijn die het management kan oplossen. Men moet ervaren dat men het samen doet. Die directe band met de werkvloer (en ook materiekennis) werd als belangrijk gezien. Directeur van de Berg en ook chef van de ploegendienst Ron waren gepokt en gemazelde Hoogovenmensen met een lange staat van dienst. Van de Berg vierde die dag zijn 25 jarig jubileum.

Het DSL-gezelschap bestond o.a. uit enkele leerkrachten (waaronder Arjan van der Meij, die ook in de raad van advies van DSL zit) en voor de rest bestuurders, en enkele DSL-coaches.
Je komt in het onderwijs rare zaken tegen. Stel je voor een generaal die zijn soldaten nooit ontmoet of een hoofdcommissaris van politie die nooit een diender spreekt. In bestuurlijk onderwijsland komt dat voor. Het zijn vaak vriendelijke, zachtmoedige mensen die zich als bestuurder nauwelijks op de werkvloer vertonen (‘is lastig binnen onze organisatie’) en als dat gebeurt brengt het onrust teweeg. Dat krijg je dan. Ik ontmoette ook een geestdriftige ROC-bestuurder afkomstig uit het bedrijfsleven. Hij bezocht vaak (praktijk) lessen. Het was in het begin voor de leerlingen en docenten even wennen, maar nu vindt men het heel gewoon.
DSL doet goed werk. Of de activiteiten beklijven en een duurzaam effect hebben durf ik niet te zeggen, maar er gebeurt tenminste iets. Voor de deelnemers op school lijkt het zeker nuttig.
De uitdaging voor DSL is dat men altijd via het bestuur binnen komt. Als de relatie tussen het bestuur en de werkvloer (docenten) slecht of zwak is dan is de behoefte aan de DSL-benadering eigenlijk het sterkst maar zijn ook de landingsmogelijkheden het lastigst, lijkt me. De echte grote antwoorden voor de crisis in ons onderwijs zullen uiteindelijk vooral via nieuwe curricula en didactiek moeten komen. Dat stelde Tony Bates tijdens zijn keynote op de Onderwijsdagen ook. Hierover in een volgend blog meer.

 

Een nieuw Edubloggers initiatief?

3 reacties
beleidCommunicatieICTImplementatieInformaticaInnovatielerarenmultimediaPublicatiessocial media

edublogger

Een onafhankelijke Edubloggers keuzesite?

Wekelijks verschijnen er tientallen blogs. Nogal wat zijn afkomstig van Edubloggers. Kiezen als lezer is moeilijk en je mist vaak wat. Kortom: het is lastig bij te houden.

Wie hebben er nog meer behoefte aan een onafhankelijke, ter zake kundige redactie die een wekelijkse keuze maakt? Zo’n redactie en een bijbehorend onafhankelijke Internetsite (Huffington Post-achtig), die niet gekoppeld is aan een van de bestaande commerciële initiatieven, bestaat niet. Die zou er moeten komen. Wie wil daaraan meewerken? Ik denk met name ook aan onafhankelijke edubloggers.  Mogelijk is dit een onderwerp voor het Edubloggersdiner.
Geïnteresseerd: mail me: j.lepeltak@upcmail.nl

Over mijzelf:
Meer dan 25 jaar ben ik actief in de journalistiek op het terrein van ICT en onderwijs.  Zo heb ik gewerkt voor o.a. Personal Computer Magazine, Computable, de Telegraaf (columnist) en enkele malen voor de Volkskrant. Daarnaast was ik bijna 19 jaar hoofdredacteur van het maandblad Computers op School. Een conflict met de uitgever, waarbij de onafhankelijke positie van de redactie in het geding was, leidde ertoe dat ik samen met de rest van de redactie opstapte. Het zette me wel aan het denken over de relatie commercie en onderwijs. Het was overigens altijd een ‘bijbaantje’. Ben nu Edublogger en schrijf zo nu en dan voor onderwijsbladen als 12-18.

Coding Indonesia: the programming pioneers

1 reactie
~Maker movementbeleidcodingDidactiekICTImplementatieInformaticalerarenOverheid

A Saturday morning in South Jakarta (Kemang), a group of 15 children aged 9 -12 years are working on an assignment in Scratch. It’s a class of the pioneers in programming/coding at school in Indonesia. https://www.facebook.com/codingindonesia

Coding tutor that morning is Hauliza Riudhayanti (25), student of Gunadharma University in South Jakarta.
The driving force behind Coding Indonesia is Kurie Suditomo, an enthusiastic petite young woman and mother of two sons. Kurie does not come from education and indicates that she knows a little about programming, but she moreover sees the importance of coding for her children and for the development of Indonesia.
The current ICT education in Indonesia implies little more than working with Microsoft Office products such as Excel, Word, etc. that seems far too limited Kurie says. More needs to be done. Indonesia has 240 million inhabitants, of which more than half are younger than 30 years. Joko Widodo, the new President of Indonesia has taken education as a priority of his administration. In addition to anti-corruption (euphemistically referred to as transparency) and healthcare.
Kurie was after her studies in the US with a Fulbright scholarship for many years a journalist at the well known independent weekly magazine Tempo (banned during the Suharto regime).

Hauliza Riudhayanti

MaKeDonia: Makers ed in Indonesia

In addition to coding there is also a maker movement  emerging. After I attended the morning workshop, I talked with Kuri about Scratch and it’s pedagogical roots in the work of people like Seymour Papert and the developer of Scratch Mitchel Resnick. One of the reasons for my visit was the successful Scratch-conference last summer in Amsterdam see http://www.learningfocus.nl/2015/08/23/scratch-en-de-lessen-van-logo/ . Through my regular family visits to the stunning archipelago (twice this year) I feel more and more involved in Indonesia in general and education in particular.
Education and ICT are the key’s to the further development of this magnificent, beautiful country. There is so much more than Bali. At the request of Kurie I gave a lecture about the pedagogy of coding a few days later for a group of young teachers and computer science students. Also Iboy Imanzah, founder of MakeDonia, the maker education movement in Indonesia was present. http://www.makedonia.co/maker-indonesia-makerspaces-ecosystem-in-jakarta/

We talked about programming and the philosophy behind Scratch, and about Vygotsky, Piaget, Seymour Papert and Resnick. Education is problematic in Indonesia especially in the remote area’s. There is a serieus shortage of qualified teachers and many teachers often choose for teaching at a private school. You can hardly blame them. The salaries in state schools are very low and they have crowded classes. Iboy Imanzah introduced during my workshop, the term educational philanthropy when he spoke of the Indonesian teachers. Iboy  participates in the Indian Design for Peace initiative of Kiran Bir Sethi,  she was one of the nominees for the global teacher award. Many teachers who give Coding Indonesia workshops give them to the children of the growing middle class and do that in addition to their regular job
It’s hard to find good programmers in Indonesia, says Remko Weingarten, a successful IT entrepreneur in Jakarta and ever founder of Taxi Direct.  He was recently on Dutch television. Remko got his programmers mainly from India and Vietnam. The professional coding courses in Indonesia are expensive and the Indian education model is not working. In this model, leading ICT companies train talented students within the company. Theye get during the training e.g. a three-year course also a salary, but they are committed (by contract) to work for several years for the company. Leaving earlier means breaking your contract which means that you have to pay a penalty fee. In Indonesia this doesn’t work because of in case of a early departure there is no one who enforces the rules of the contract.
I am sure that the flame spreads rapidly from Coding Indonesia especially now that the Indonesian government has made (following e.g. Vietnam) scholarships available for good students. Kurie would like to see some of her teacher/studenten/tutors  studying in Holland. Suggestions are welcome.

Kurie Suditomo  Kurie Suditomo